Maagverkleining

UPDATE

2010-03-13T21:26:00.003+01:00

Jeetje niet verwacht dat hier nog mensen zouden lezen...ik schrijf nog maar zo zelden!

Maar Kristine, bedankt voor je reactie, wat ontzettend leuk dat je een berichtje achter liet!!! We hebben sinds augustus een geweldige dochter waar we stapelgek op zijn! Het is een heerlijk meisje, heel vrolijk en makkelijk. Ze lacht heel veel!

De zwangerschap was redelijk zwaar, maar dit stond los van de GBP. Ik heb bloedarmoede gehad en last van mijn bekken en rug waardoor ik bijna niet meer kon lopen. Misselijk ben ik niet geweest (Hoera!!!), eten was ook geen probleem.

Ik ben van 85 kilo naar 102,2 kilo gegaan (dat was vlak voor de bevalling) en nu weeg ik 90 kilo. Die laatste extra kilo's gaan er maar moeizaam af!

Inmiddels ben ik volledig gewend aan mijn GBP, al heb ik wel nog regelmatig dumpings als ik teveel zoet binnenkrijg. Een half schaaltje vanillepudding kan me al behoorlijk ziek maken!

Wat wel een heel nare ervaring was, was toen ik behoorlijk de griep had onlangs. Ik moest overgeven en was flink aan het kokhalzen etc maar ik kán het niet meer vanwege de GBP. Dat deed echt pijn van binnen door alle druk en ik voelde me superberoerd. Daarom ben ik (achteraf) ook zo blij dat ik geen last heb gehad van misselijkheid tijdens de zwangerschap want ik zou niet kunnen hebben overgeven.

Voor mijn maag slik ik nog steeds 20mg Omeprazol en ook dit kwam erg goed uit tijdens mijn zwangerschap. Slechts twee maal heb ik last gehad van maagzuur, verder niet!

Leuk dat er hier toch nog gelezen wordt en als je een reactie wilt achterlaten of vragen hebt doe het gerust, dat vind ik hartstikke leuk!

Kristine, laat me eens weten hoe het jou vergaat! (Email?) Kom jij ook op het WLS-forum?

Lezers bedankt voor jullie aandacht, ik ben blij jullie te kunnen vertellen dat het hartstikke goed gaat! (Nou ja op de 5 kilo na dan....haha!)

Zwanger

2009-01-24T21:38:00.003+01:00

Ik ben al heel lang niet meer hier geweest, sinds de dood van mijn vriendin vanwege complicaties tijdens de GBP-operatie vind ik dat heel moeilijk.

Echter heb ik nu zulk belangrijk nieuws dat ik vond dat ik dat toch wel even moest laten weten...

Ik ben zwanger!!! Mét GBP. En tot nu toe gaat dat goed. Ik heb wel wat bloedarmoede maar dat hoort ook wel een beetje bij de periode waarin ik nu zit.

Wel vind ik het moeilijk dat mijn figuur weer verandert en dat ik begin aan te komen. Ik associeer het blijkbaar toch nog met vroeger. Momenteel weeg ik 86-87 kg, en mijn laagste gewicht was afgelopen zomer; 84 kg en nog iets.

Ik heb meer honger en probeer regelmatig te eten. Ik heb geen moeite met groenten, vezels, vlees, fruit etc, dus dat gaat allemaal goed. Gelukkig heb ik maar een paar keer moeten overgeven en heb ik niet veel last van die hele erge misselijkheid. Ook slik ik nog steeds Omeprazol in verband met de oesofagitus. Niet slikken is te risicovol.

Oh ja, mijn borsten zijn intussen ook weer een maatje groter. Na de borstverkleining zat ik op cup D, nu op DD. Ach ja, alles voor het goede doel natuurlijk hoor!!!

Verdrietig nieuws

2007-11-07T01:08:00.000+01:00

Het is erg lang geleden dat ik op mijn weblog geschreven heb. Dit heeft mede te maken met het feit dat mijn vader 7 juli een aantal herseninfarcten heeft gehad. We hebben een heel moeilijke tijd doorstaan, maar gelukkig is hij sinds een paar weken weer thuis.

Ander nieuws is dat ik 24 oktober een borstverkleining heb ondergaan. Van een 85F naar een 85C/D. Ik zal hier later nog meer over schrijven.

Nu het belangrijkste, maar ook heel verdrietige nieuws.
Mijn allerliefste vriendin heeft op 25 oktober een GBP-operatie ondergaan. Er traden complicaties op, waardoor een tweede operatie noodzakelijk was. Hierna ging het zo slecht met haar dat zij in een comateuze toestand is gehouden. Ze heeft hard gevochten, maar is een week later, op 5 november, toch ingeslapen.

Ik ben ongelooflijk aangeslagen en kapot door dit grote verlies. Wat een nieuwe start had moeten worden is op wrede manier geëindigd.
Ik kan niet bevatten dat zij er niet meer is, dat we nooit meer samen zullen thee leuten en shoppen. Dat ik nooit meer smsjes en mailtjes van haar krijg, dat ik haar nooit meer kan vertellen hoe bijzonder ze voor mij was en hoeveel ik van haar hou.

Ik kan alleen maar hopen dat zij gelukkig is waar ze nu is.
Lief vlindervriendinnetje ik hou van je en ik mis je...rust zacht.

Pellie

Bijgetankt en afgevallen. Maat 42, 86 kilo.

2007-06-19T23:21:00.000+02:00

Ik ben weer thuis!!! De 3 maanden opname zitten er op. Het is zeker niet altijd makkelijk geweest maar ik heb me erdoorheen geslagen. Fijn weer thuis te zijn.

Het afvallen gaat steeds langzamer. Er is nu bijna 38 kilo af en ik heb maat 42, waar ik heel erg trots op ben. Ik kan het steeds moeilijker geloven dat ik het ben als ik mezelf tegenkom in de spiegel (haha). Het is ook zo lang geleden dat ik zo slank ben geweest!

Lichaam en Geest

2007-03-29T15:47:00.000+02:00

Tijd voor weer een update.

Het afvallen gaat (zoals altijd) langzaam, maar ik ben zo ontzettend gelukkig met de kilo's die ik verlies! Ik ben nu ruim 32 kilo kwijt en pas nu in maat 44. Het is helemaal te gek dat die maat gewoon past. Een heel normale dames maat! Dat is nog eens wat anders dan maar 54, 52 of 50! 48 zit veel te wijd, 46 kan ik nog wel aan, maar is toch ook wel te ruim en zit niet echt heel lekker meer. Ik draag nu ook strakke dingen en merk dat dat veel mooier zit dan maat 'tent'. Al die wijde dingen die ik droeg om alles te verhullen die achteraf gezien alleen maar nóg dikker maakten. Afschuwelijk. Gelukkig heb ik dat niet meer nodig. Ik mag (weer) gezien worden! Ik kan weer dingen aan die ik nog bewaard had, die al bijna tien jaar oud waren, die ik nog aan heb gehad op vakantie in Sri Lanka, dat was in 1999. Maar het pást! Wat een overwinning!! Ik weet nog dat ik in 1996 bij een diëtiste ben geweest en dat ik toen 86 kilo woog. Nu weeg ik 91.2 kilo. Dat is dus nog maar 5 kilo te gaan. Nou dat duurt niet lang meer of ik zit weer op dat gewicht. Ik studeerde toen nog...jeetje oude tijden gaan weer herleven...!
Het liefst wil ik naar de 75 kilo, dan heb ik ook een gezond BMI. Ik hoop dat ik dat nog ga halen.
Het leukste is om om de zoveel tijd weer kleren te passen en om dan te ontdekken dat er weer een aantal kledingstukken zijn die ineens passen. Mijn garderobe blijft zich vernieuwen!
Wat ik wel moeilijk vind is om al die veel te grote kledingstukken weg te doen. Maar gister heb ik dan toch een grote verhuisdoos en een grote tas vol met veel te grote kledingstukken weggedaan. Maar de angst om ooit weer zo dik te worden en dan die kleding weer nodig te hebben blijft. Maar ik wil het niet, echt niet!!! Nooit meer!!! Ik voel me zoveel beter, zoveel mooier, zoveel gezonder! (Hoewel ik moet zeggen dat ik het wel heel vaak vreselijk KOUD heb brrrr, ik mis mijn lekker warme vetlaagje denk ik).

Tot voor zover het lichamelijke deel.
Geestelijk gaat het minder goed met me. Eigenlijk heeft het niet direct met de gbp te maken, maar wel met mij dus wil ik het hier toch vermelden. In de privésfeer heb ik een heel zwaar jaar achter de rug. Zo zwaar dat ik er al een hele tijd 'doorheen zit'. Vandaar dat ik een tijdje naar een herstellingsoord ga om op die manier even bij te tanken. Ik heb het echt even nodig. Normaal sta ik altijd voor iedereen klaar en zorg ik voor iedereen, maar nu moet ik even voor mijzelf zorgen.

Wel vind ik het eng om langere tijd van huis te zijn (3 maanden) zo met mijn bypass. Niet zelf voor mijn eten kunnen zorgen en daar niet veel invloed op uit kunnen oefenen. Hoe zal dat gaan?
Ik zal in ieder geval veel tussendoortjes meenemen en flessen met lightdrink enzo.

Overigens is mijn man in 4 maanden hetzelfde gewicht afgevallen dat ik in 13 maanden ben afgevallen. Maar ik had niet anders verwacht...

Jaaaa! 30 kilo lichter vandaag!

2007-02-24T14:42:00.000+01:00

Jammer dat het niet gister gelukt is, maar goed, dan maar vandaag:

ER IS 30 KILO AF!!!!

Ben er heel blij mee, 30 klinkt toch leuker dan 29,5!

1 jaar post-op

2007-02-23T17:07:00.000+01:00

Vandaag is het precies een jaar geleden dat ik de GBP kreeg. Het is een dag met gemengde gevoelens. Enerzijds ben ik blij dat ik ben afgevallen, anderzijds ben ik teleurgesteld dat ik niet het beoogde resultaat heb behaald.

Ik ben 29,5 kilo afgevallen. In vergelijk met lotgenoten is dit een vrij minimaal resultaat. Veel mensen met een GBP behalen een verlies van 30 kilo binnen 5 maanden of eerder. Dus ja dat doet best pijn. Anderzijds heb ik een zwaar jaar gehad met complicaties en meerdere ziekenhuisopnames en periodes van stilstaan vanwege medicatie toediening. En blijkbaar ben ik een trage afvaller; ik zal 'gewoon' wat meer geduld moeten hebben. Maar dat is niet altijd even makkelijk.

Toch ben ik wel erg blij met de bijna 30 kilo die ik kwijt ben. Het is erg goed zichtbaar en het is ook al een hele tijd geleden dat ik maat 44/46 had. Ik zou graag nog een kilo of 15-20 willen afvallen. Het chirurgisch streefgewicht heb ik overigens over 4 kilo bereikt. (90 kilo)

Kerstgewicht en andere wetenswaardigheden

2006-12-25T10:25:00.000+01:00

Mijn kerstwens was dat ik met kerstmis onder de 100 kilo zou wegen. Dit is gelukkig gelukt. Vanmorgen woog ik 98.7. 7 december woog ik 98.8 dus sinds die dag is er zelfs nog een grammetje vanaf *grinnik* (ja het gaat niet zo snel bij mij).

Maar ik kan dus zeggen dat mijn kerstkado is dat er 25 kilo af is en dat is toch een erg leuk kado!!!

Verder moet ik zeggen dat mijn lichaam enorm veel lawaai produceert bij het verwerken van eten. Als ik heb gegeten dan rommelt het enorm. Het lijkt wel of ik mega-honger heb zo knort en rommelt het. Zo zat ik laatst bij de tandarts voor mijn derde wortelkanaalbehandeling (ja ook erg fijn) in de wachtkamer en ik ben maar opgestaan en in de hal gaan staan want ik schaamde me gewoon voor het lawaai en geknor dat er uit mijn lijf kwam. Het leek wel of ik een half jaar niet meer gegeten had!

Diarree heb ik helaas nog elke dag, dat is heel vervelend.

Ook ben ik heel vaak misselijk. Hier had ik voor het stoppen met de sandostatine eigenlijk nooit last van. Ik weet niet of dit mini-dumpings zijn, maar ik word bijvoorbeeld misselijk als ik te snel drink of als ik net die hap teveel eet.

Ik hoor van lotgenoten dat zij last hebben van overtollige huid; hier heb ik gelukkig totaal geen last van. Wel heb ik een klein smetplekje aan mijn navel, maar ach als dat alles is!

Soms baal ik dat ik maar zo langzaam afval maar als ik er geen loszittend vel aan over hou is dat zeker de moeite waard!

Vrolijk kerstfeest allemaal!

Onder de 100!!!!!

2006-12-05T12:39:00.000+01:00

Eindelijk! De weegschaal gaf vanmorgen aan dat ik 99,7 kilo woog. Ik hoopte dat ik dat zou wegen met kerstmis, maar het is al een paar weekjes eerder. Ik ben een zeer gelukkig mens!!!

Er is nu precies 24 kilo af.

Tevens ben ik afgelopen week weer gestart met metformine. Dr. Breed heeft een dosis van 2 x 500 mgr voorgeschreven maar op aanraden van een vriendin ben ik gestart met een lagere dosis, 2 x 250 mgr. omdat ik er de laatste keer toch behoorlijk wat bijwerkingen van had. Ook nu ben ik toch wel regelmatig misselijk.

Ook heb ik elke dag weer een aantal maal diarree. Gelukkig is er geen sprake meer van overloopdiarre. Toch is dit wel erg vervelend. Maar ik denk dat mijn lichaam tijd nodig heeft nu het geen sandostatine-injecties meer krijgt. We zullen zien hoe het zal gaan verlopen...

Nieuwe lotgenoot!

2006-11-17T17:04:00.000+01:00

Ik heb er een lotgenoot bij...mijn man! Hij is woensdag geopereerd, de operatie is zeer voorspoedig verlopen. Lees HIER meer.

Update

2006-11-11T18:00:00.000+01:00

Lang geleden dat ik iets gepost heb.

Er is veel gebeurd in mijn leven, voornamelijk nare dingen. Zo ben ik op een haartje na bijna mijn beste vriendin kwijtgeraakt. Gelukkig heeft ze het overleefd en is ze er nog.

Ik sukkel alweer een tijdje met mijn rug (weer last van beide SI-gewrichten) maar dankzij fysiotherapie gaat het nu weer de goede kant op.

Omdat ik veel last heb van hypo's heb ik thuis bij elke hypo mijn bloedsuikerspiegel moeten prikken. Maandag ga ik terug naar de diabetesverpleegkundige en dan krijg ik een implantaatje dat 72 uur lang de waarden van mijn bloed gaat meten. Dit alles weer in verband met de PCOS die onlangs geconstateerd is.

Ook is inmiddels de Sandostatine LAR uitgewerkt (was ook bloedsuikerspiegelverlagend dus wie weet kwamen daar de hypo's wel van?), dus dat is ook weer spannend, want zal de overloopdiarree terugkomen? Ik hoop het niet! Tot nu toe gaat het redelijk goed!

Vorige week zijn we verhuisd. Weg uit de drukte van de stad. Het bevalt ons goed waar we nu wonen. Wel even wennen natuurlijk en alle rommel weer wegwerken maar dat houdt me van de straat haha.

Wel heel erg verdrietig dat eergister een van mijn lieve poezebeesten omviel en binnen 20 seconden stierf. Ik ben er kapot van. Hij was pas tien jaar oud...

Wat het afvallen betreft, ik woog vanmorgen 102,1 kilo. Het gaat dus nog steeds ontzettend langzaam. Dat doet me toch echt wel wat. 2 dames die tegelijk met mij zijn geopereerd zijn de 40 kilo al gepasseerd...dat doet toch wel pijn. Ik heb last van mijn overgewicht. Er is wel al ruim 20 kilo af, tuurlijk merk ik dat wel, maar toch heb ik nog veel last van de bijna 30 kilo die ik nog teveel weeg. Ik voel me gevangen in mijn lijf.

Ik heb ook al een hele tijd last van tintelingen in mijn voeten, handen, lippen en tong. Mijn bloed is uitgebreid onderzocht maar er is niets geks gevonden. Geen mineralen- of vitaminentekort en ook geen andere afwijkingen of vreemde dingen in mijn bloed.
Zodra ik een nieuwe huisarts heb zal ik verder gaan met de zoektocht. Geen idee wat het kan zijn. Volgens dr Ceulemans heeft het in ieder geval niks te maken met de GBP.

Dinsdagmiddag breng ik mijn man naar Mol. Dan wordt hij opgenomen en woensdag is hij aan de beurt voor zijn GBP. Spannend! Ik hoop dat hij meer succes heeft dan ik...

Mijlpaal nr 1! Eindelijk!

2006-09-18T08:34:00.000+02:00

Afgelopen week ging ik eindelijk onder de 104 kilo (103.8 om precies te zijn). Dit betekent, dat ik nu ben verdergegaan waar ik met de maagband was blijven steken (omdat ik toen complicaties kreeg).

Ik val dan wel heel langzaam af, maar in ieder geval val ik af! En voor mijn vel is het natuurlijk ook beter, blijft lekker strak zo.

Nog 1 ons en dan is mijn 2e mijlpaal bereikt: 20 kilo afgevallen!

Metformine

2006-09-03T19:56:00.000+02:00

Ik heb de metformine niet lang geslikt. De dosis, 2x 500 mgr, bleek al snel te hoog te zijn en die heb ik gehalveerd naar 2x 250 mgr per dag. Echter bleven de bijwerkingen (Diarree!) en ik kreeg ook hevige hypo's die maar niet over gingen, dat was erg akelig. Het leek alsof ik buiten bewustzijn zou gaan raken. Ik heb overlegd met de internist en zijn advies was om er meteen mee te stoppen.

In oktober heb ik een afspraak staan, misschien dat ik die wel vervroeg.

Half jaar GBP

2006-08-23T17:38:00.000+02:00

Vandaag heb ik mijn gbp 6 maanden. Toch even een moment om terug te kijken en nagaan wat ik bereikt heb.

Vanmorgen woog ik 105,7 dus er is 18 kilo af. Afvallen gaat heel erg traag, soms nog geen kilo per maand. (In het begin was er supersnel 12 kilo af en daarna ging het zo traaaaaaaaaaaag). De operatie was me tegengevallen; veel pijn etc en daarna ook nog eens 4,5 maand diarree gehad, plus 2 extra opnames met onderzoeken.

Inmiddels gaat het wat betreft diarree wel redelijk, maar afvallen ho maar. Ik probeer me niet te spiegelen aan anderen en mezelf voor te houden dat ieder zijn (haar) eigen proces en traject doorloopt, maar soms komt de pijn en onzekerheid toch wel boven; ik had ook zo graag al onder de 100 kilo willen zitten... Ik lees vaak van anderen dat ze binnen 2 maanden al 25 kilo kwijt zijn, wanneer ben ik eens aan de beurt voor dat bericht?! Ja dat doet wel pijn, het is confronterend. Ik word er ook wel onzeker van, Blijf ik mijn hele leven (te) dik? Ik werk er zo hard voor maar het resultaat blijft uit. Heb ik daarvoor een risicovolle operatie laten doen...?

Maar goed, niet te negatief en pessimistisch worden, dus nu even niet meer klagen... (Hoewel het soms zo moeilijk is)

Inmiddels weet ik dat ik PCOS heb en vandaag ga ik starten met Metformine. Soms vallen mensen daarvan af maar Dr. Ceulemans heeft al gewaarschuwd dat dat helemaal niet zo hoeft te zijn. Dus ga ik er maar vanuit dat dat bij mij ook het geval zal zijn. Niet omdat ik pessimistisch ben, maar om mezelf te beschermen tegen valse hoop. Buiten dat betekent het hebben van PCOS natuurlijk veel meer dan het niet afvallen. Ik heb het er wel moeilijk mee maar anderzijds verklaart het ook wel een aantal zaken...

Goed, dit was het weer, ben weer even mijn ei kwijt op deze memorabele dag.

Overstap ziektekostenverzekeraar

2006-08-17T17:00:00.000+02:00

Omdat Stad Rotterdam me méér dan de keel uithangt, wil ik graag overstappen naar een andere ziektekostenverzekeraar, namelijk het VGZ. Voor ik naar SR overstapte was ik ook VGZ verzekerd, naar alle tevredenheid.

Ik heb eerst maar even nagevraagd hoe het zit met de vergoeding van ziektekosten die te maken hebben met de GBP-nazorg in Mol, België.
Sowieso heeft VGZ een contract met Mol, dus dat is prettig. Alle poliklinische behandelingen en controles worden zondermeer vergoed, behandelingen en opnames daar moet ik een machtiging voor aanvragen.

Voor 1 november dien ik op te zeggen bij SR, mijn nieuwe verzekering zal ingaan per 1 januari 2007.

PCOS & Controle Dr Ceulemans

2006-08-17T16:46:00.000+02:00

Het heeft me even wat tijd gekost om weer te posten, want ik zit niet lekker in mijn vel en ik zit in een hectische periode gezien de verkoop van ons huis (verhuizing op komst).

Ik ben vorige week bij een gyneacoloog geweest en een echo van mijn eierstokken heeft aangetoond dat ik een typische "kralenkrans" heb, dwz een aantal cysten in de eierstokken of wel eitjes die niet tot rijping gekomen zijn. Ik ben behoorlijk van de kaart geweest betreffende deze diagnose. Volgende week heb ik weer een afspraak met de internist en gaat verder bekeken worden welke vervolgbehandeling plaats gaat vinden.
Het verklaart voor mij persoonlijk in ieder geval erg veel; overgewicht en moeizaam/langzaam/niet afvallen, acné, hyperpigmentatie, menstruatieproblematiek en PMS.

Ook ben ik bij Dr. Ceulemans geweest. Het is de bedoeling dat ik 3 september en 3 oktober nog een Sandostatine injectie zal krijgen en daarna gaan we kijken hoe het zonder injecties gaat.
Dr. C. waarschuwde me dat de kans groot is dat ik, met metformine (dat medicijn zal ik wrs krijgen van de internist) ook maar heel langzaam zal afvallen. Metformine is geen garantie voor gewichtsverlies..

Over 6 dagen heb ik mijn GBP een half jaar en er is voor een GBP nog maar bedroevend weinig gewichtsverlies. Toch probeer ik positief te blijven en blij te zijn met hetgeen ik al heb bereikt. Ik ben al blij met 1 kilo per maand. Zolang er maar íets van af gaat...

Pijn en teleurstelling

2006-08-02T21:49:00.000+02:00

Zo ziet mijn afvalgrafiek eruit. Vandaag is er op 3 ons na 18 kilo af. Het wil maar niet vlotten, het afvallen gaat zo traag. Ik probeer de moed niet op te geven maar eerlijk is eerlijk: wát een ellende allemaal. Is dit nou waarvoor ik het gedaan heb...?

Ik heb veel en vaak pijn, krampen, steken en een moeizame stoelgang met soms weer diarree. Soms denk ik 'was ik er maar nooit aan begonnen'. Het is moeilijk om mezelf te blijven motiveren en om optimistisch te blijven. 18 kilo in 5,5 maand lijkt natuurlijk best veel, maar dat is het niet - de eerste 12 kilo waren er na een week of 2 al af en de overige 5.7 daar heb ik 5 maanden over gedaan.

Morgen krijg ik de tweede injectie LAR (Long Acting Repeatable) Sandostatine, 20 mg. De injecties die ik van de thuiszorg kreeg waren drie maal daags 0,1 mg dus dit vind ik best heftig zo ineens, zeker omdat ik ook last van hypo's krijg van hogere doses.

Nee dit was niet wat ik voor ogen had...en de 'succesverhalen' van mijn lotgenoten, hoezeer ik het hen ook gun, doen me momenteel flink pijn. Ik zou haast zeggen 'wáárom heb ìk die pech weer?' maar ik weiger het om mezelf als slachtoffer te beschouwen.

Maar weer eens uithuilen en daarna de schouders er maar weer onder.

PCOS???

2006-07-27T15:26:00.000+02:00

Vandaag ben ik naar een internist/endicrinoloog geweest omdat het vermoeden bestaat dat ik PCOS heb.

Het zou in ieder geval kunnen verklaren waarom ik (altijd) zo ontzettend langzaam afval.

Er is bloed afgenomen dat o.a. op testosteron zal worden onderzocht. Mbv een vaginale echo zal worden bekeken cysten te zien zijn op de eierstokken. Ook zal ik mijn temperatuur moeten gaan bijhouden om te zien of er een eisprong plaatsvindt. Dit is erg belangrijk met het oog op onze kinderwens...

Ik heb al 15 jaar menstruatieklachten (doorbraakbloedingen of juist niet ongesteld worden) en sinds mijn 13e tot mijn 30e heb ik veel last gehad van acné. Tel daar mijn overgewicht bij op en diabetes II die in de familie voorkomt en dan is er veel risico.

Volgens de arts is de kans dat ik PCO heb een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid.
Maar goed, eerst dus de onderzoeken afwachten. Mocht het zo zijn dat ik PCO heb dan zal ik waarschijnlijk metformine krijgen.

Ik probeer maar even niet te ver vooruit te lopen op de zaken, maar ja een erg leuk vooruitzicht is het allemaal niet.

Ik ben benieuwd naa ervaringen van anderen die PCO hebben. Voor mij is het allemaal nog erg nieuw en nog niet helemaal te overzien.

Pellie

BEDANKT!!!

2006-07-11T00:52:00.000+02:00

Ik had al een stapeltje ecards en kaarten van jullie gekregen, maar vandaag kwamen er via de post nog eens 12! Dat werd een beetje teveel om in mijn dossier te stoppen tot ik weer in België ben haha!!!

Hartstikke lief van jullie, het heeft mij heel goed gedaan.

Over de ziekenhuisopname en de onderzoeken

2006-07-10T18:37:00.000+02:00

Maandag 3 juli moest ik me om 8 uur 'sochtends (nuchter) melden in het ziekenhuis. Ik kreeg een driepersoonskamer toegewezen, er lag een oudere dame die mij heel trots haar blauwe plekken liet zien, want ze was gevallen. Ze bemoeide zich overal mee...heel irritant.

Rond half 9 kreeg ik 4 bekertjes water met barium ter voorbereiding op de CT-scan. Elk kwartier moest ik een bekertje leegdrinken. Tegen kwart voor tien mocht ik naar beneden voor de scan. Ik moest mij deels ontkleden en kreeg een infuus waar contrastvloeistof ingespoten zou worden. Ook kreeg ik vloeistof via de anus ingespoten. Van de vloeistof in het infuus kreeg ik het erg warm en werk ik misselijk, gelukkig duurde dat maar even.
Toen de scans gemaakt waren snel naar de toilet en daarna naar het restaurant voor een broodje.

Uit de scans zijn geen vreemde dingen gebleken.

Tussen de middag kreeg ik rode kool. 'sAvonds kreeg ik bouillon en appelsap. Toen ik navraag deed naar een boterham, bleek dat ik op een vloeibaar dieet stond. Ik had 'smiddags geen warme maaltijd mogen hebben...

Dinsdagochtend is er een slikfoto gemaakt. Heerlijk dat bariumdrankje (NOT!). Toen de foto's klaar waren moest ik rennen naar de wc....!

Uit de slikfoto is gebleken dat mijn dunne darm veel te snel werkt. Hetgeen er boven in ging kwam er onder in 5 minuten tijd weer uit.

Het was echt niet uit te houden op de kamer, dus ik heb 'smiddags een tijdje in de 'inkom' van het ziekenhuis gezeten, daar tochtte het tenminste een beetje.

Het was ontzettend warm (35 graden!) en benauwd in het ziekenhuis, dus mijn man nam een ventilator mee van thuis, jee wat was dat een genot!!!

De oudere dame ging dinsdag godzijdank weer naar huis. Ze was behalve bemoeizuchtig ook gewend te commanderen; zo riep ze om 2 uur 'snachts dat ik het licht aan moest doen want ze zag niks als ze van de wc af kwam en stond ze om half 5 'snachts aan mijn bed: "Madam, madam, madam, mag het raam dicht?" Grrrr! Tevens maakte ze ook diverse onbeschofte geluiden (smakken, boeren, rochelen) en maar klagen...pfff!

Dinsdagavond kwamen mijn man en mijn vriendin op visite. Wat was dat fijn, ik voelde me zo eenzaam.

Ik vond het wel vrolijk staan zo'n gekleurd infuus haha.

Ik kreeg van de verpleging 2 liter water met medicatie en deze diende ik binnen 2 uur op te drinken. Ja hoor...laxeermiddel. Ik ben heel wat keertje naar de wc geweest...

'sMorgens om 6 uur kreeg ik weer 2 liter water met medicatie, deze moest ik binnen 1 (één!) uur opgedronken hebben. Het is me gelukt maar o jee wat had ik een waterbuik! En maar naar de wc gaan...! Wat trouwens erg genant en vervelend was, was dat ik telkens alle ontlasting moest opvangen in een bedpan en deze aan de verpleging moest meegeven. En om rollen wcpapier vragen hehe.
Inmiddels had ik ook erg veel honger en dorst, maar ik moest vanaf 7 uur 'smorgens nuchter blijven tot het gevreesde onderzoek: de Coloscopie.

Om half 4 'smiddags werd ik met bed en al opgehaald. De coloscopie zou worden uitgevoerd door Dr. Alderweireldt. Ik baalde, want ik vind Lieve Peeters een veel fijnere arts, maar ja helaas pindakaas, zij had vrij.
Ik moest half ontkleed op mijn linkerzij gaan liggen en kreeg een kalmerend middel in mijn infuus. Daarna kreeg ik ook nog een ander medicijn in mijn infuus dat een roesje zou geven. Helaas heb ik het hele onderzoek meegemaakt (en af en toe meegekeken op het scherm) en het was niet echt prettig...het naarst was dat de assistente steeds heel hard op mijn buik drukte (waarom ben ik vergeten te vragen.). Ik weet nog dat ik me aangekleed heb en in het bed ben gaan liggen. Pas toen ging het roesje werken...ik kan me niet meer herinneren dat ik boven aangekomen ben. Ik werd wakker tegen 5 uur. Lekker even liggen suffen.

De coloscopie is goed gegaan en er is niets afwijkends gevonden.

'sAvonds mocht ik weer normaal eten. Ik kreeg brood met smeerkaas oeh wat smaakte dat hemels!

Woensdagavond vertelde Dr. Ceulemans dat er niets geks is gevonden, maar dat wel mijn dunne darm veel te snel werkt en dat dat helemaal niet oké is omdat mijn lichaam zo helemaal geen voedingsstoffen etc kan opnemen. Bij een scopinaro of een DS is het helemaal ernstig als je een snelwerkende dunne darm hebt aldus Dr. C.
Als therapie wilde hij starten met Sandostatine (aaah ik was er al bang voor). Sandostatine zou mijn darmen meer rust geven en vertragen.

'sAvonds kreeg ik de eerste injectie. Echter reageerde ik er, net zoals tijdens de vorige opname, met een hypo op. Men heeft Dr. C. thuis gebeld om advies en daarna kreeg ik een zak glucose erbij aan mijn infuus. De dosis zal nog meer worden verlaagd om hypo's te voorkomen.
Na deze hypo werd meerdere malen per dag mijn bloedsuikerspiegel gecontroleerd. Deze is een aantal maal te laag geweest.

Donderdag was min of meer een 'rustdag'; 3 maal daags een sandostatine-injectie, bloedsuikerspiegel controleren etc. Ook krijg ik driemaal daags Colofiber, dat zijn vezels die de stoelgang wat makkelijker maken. 'sAvonds kwamen mijn ouders op bezoek, fijn die afleiding.

Ook ging vandaag mijn infuus (dat in die korte tijd op 3 verschillende plaatsen gezeten heeft) eruit.

Vrijdagochtend kwam Dr. Ceulemans met het fantastische nieuws dat ik om 14.00 naar huis mocht! Wel moest ik regelen dat een verpleegkundige mij 3 maal daags een sandostatine-injectie komt geven, gedurende tien dagen. Voor mijn vertrek kreeg ik een 'Long Active' injectie Sandostatine. Deze gaat pas werken over een dag of tien (vandaar de thuiszorg) en zal een maand lang werken. Ik zal elke maand zo'n Long Active injectie Sandostatine krijgen.

Overigens, ik vond dat de Sandostatine injecties in mijn buik (subcutaan) al pijnlijk waren maar toen die Long Acting spuit werd gezet dacht ik echt dat ik door de grond ging..! Jeeminee wat een pijn! De injectie word in de bilspier gezet en langzaam gegeven. Het is een dikke naald. Nadien wordt de plek waar de injectie is gegeven gemasseerd. De injectie is nu alweer 3 dagen geleden maar ik heb nog steeds last ervan; er zit een soort van 'schijf' in mijn bil en het voelt net alsof mijn bil gekneusd is.

Het regelen van de wijkverpleegkundige had ook nog heel wat voeten in de aarde; er was niemand beschikbaar etc. Middels een persoonsgebonden budget kan ik nu zorg inkopen.
Er komt elke dag, gedurende tien dagen, een verpleegkundige om 9, 14 en 20 uur om mij te voorzien van een Sandostatine-injectie.

Over een maand heb ik weer een afspraak met Dr. Ceulemans.

En...ik heb geen diarree meer gehad!!!
Ik ben een gelukkig mens haha!

Oh en jullie zijn natuurlijk erg nieuwsgierig hoe dat nou zat met die betonmolen...?

Het ziekenhuis wordt verbouwd. En die betonmolen stond precies onder míjn raam...grmbl%$#%grrr! Wát een herrie! Om half 7 'smorgens begon het lawaai al...af en aan lopen met kruiwagens vol puin...bakstenen, kozijnen etc...alles werd met veel lawaai in de containers gedonderd. Je zal er maar doodziek liggen zeg...wat een ellende.

Overigens brak ik ook bijna mijn nek toen ik met infuuspaal en al op weg was naar de röntgenafdeling; een of andere snuggere bouwvakker had 2 meter schroefdraad 'verloren' daar waar je het niet zou verwachten.

Maar ik heb het overleefd, ben weer thuis, heb geen diarree meer gehad en het is heerlijk weer. Wat wil een mens nog meer?!

Het verblijf in het ziekenhuis en de onderzoeken

2006-07-10T18:32:00.000+02:00

Maandag 3 juli moest ik me om 8 uur 'sochtends (nuchter) melden in het ziekenhuis. Ik kreeg een driepersoonskamer toegewezen, er lag een oudere dame die mij heel trots haar blauwe plekken liet zien, want ze was gevallen. Ze bemoeide zich overal mee...heel irritant.

Rond half 9 kreeg ik 4 bekertjes water met barium ter voorbereiding op de CT-scan. Elk kwartier moest ik een bekertje leegdrinken. Tegen kwart voor tien mocht ik naar beneden voor de scan. Ik moest mij deels ontkleden en kreeg een infuus waar contrastvloeistof ingespoten zou worden. Ook kreeg ik vloeistof via de anus ingespoten. Van de vloeistof in het infuus kreeg ik het erg warm en werk ik misselijk, gelukkig duurde dat maar even.
Toen de scans gemaakt waren snel naar de toilet en daarna naar het restaurant voor een broodje.

Uit de scans zijn geen vreemde dingen gebleken.

Tussen de middag kreeg ik rode kool. 'sAvonds kreeg ik bouillon en appelsap. Toen ik navraag deed naar een boterham, bleek dat ik op een vloeibaar dieet stond. Ik had 'smiddags geen warme maaltijd mogen hebben...

Dinsdagochtend is er een slikfoto gemaakt. Heerlijk dat bariumdrankje (NOT!). Toen de foto's klaar waren moest ik rennen naar de wc....!

Uit de slikfoto is gebleken dat mijn dunne darm veel te snel werkt. Hetgeen er boven in ging kwam er onder in 5 minuten tijd weer uit.

http://i3.photobucket.com/albums/y98/pellie2/ft/inkommol.jpg">
Het was echt niet uit te houden op de kamer, dus ik heb 'smiddags een tijdje in de 'inkom' van het ziekenhuis gezeten, daar tochtte het tenminste een beetje.

Het was ontzettend warm (35 graden!) en benauwd in het ziekenhuis, dus mijn man nam een ventilator mee van thuis, jee wat was dat een genot!!!

De oudere dame ging dinsdag godzijdank weer naar huis. Ze was behalve bemoeizuchtig ook gewend te commanderen; zo riep ze om 2 uur 'snachts dat ik het licht aan moest doen want ze zag niks als ze van de wc af kwam en stond ze om half 5 'snachts aan mijn bed: "Madam, madam, madam, mag het raam dicht?" Grrrr! Tevens maakte ze ook diverse onbeschofte geluiden (smakken, boeren, rochelen) en maar klagen...pfff!

Dinsdagavond kwamen mijn man en mijn vriendin op visite. Wat was dat fijn, ik voelde me zo eenzaam.

http://i3.photobucket.com/albums/y98/pellie2/ft/infuuske.jpg">
Ik vond het wel vrolijk staan zo'n gekleurd infuus haha.

Ik kreeg van de verpleging 2 liter water met medicatie en deze diende ik binnen 2 uur op te drinken. Ja hoor...laxeermiddel. Ik ben heel wat keertje naar de wc geweest...

'sMorgens om 6 uur kreeg ik weer 2 liter water met medicatie, deze moest ik binnen 1 (één!) uur opgedronken hebben. Het is me gelukt maar o jee wat had ik een waterbuik! En maar naar de wc gaan...! Wat trouwens erg genant en vervelend was, was dat ik telkens alle ontlasting moest opvangen in een bedpan en deze aan de verpleging moest meegeven. En om rollen wcpapier vragen hehe.
Inmiddels had ik ook erg veel honger en dorst, maar ik moest vanaf 7 uur 'smorgens nuchter blijven tot het gevreesde onderzoek: de Coloscopie.

Om half 4 'smiddags werd ik met bed en al opgehaald. De coloscopie zou worden uitgevoerd door Dr. Alderweireldt. Ik baalde, want ik vind Lieve Peeters een veel fijnere arts, maar ja helaas pindakaas, zij had vrij.
Ik moest half ontkleed op mijn linkerzij gaan liggen en kreeg een kalmerend middel in mijn infuus. Daarna kreeg ik ook nog een ander medicijn in mijn infuus dat een roesje zou geven. Helaas heb ik het hele onderzoek meegemaakt (en af en toe meegekeken op het scherm) en het was niet echt prettig...het naarst was dat de assistente steeds heel hard op mijn buik drukte (waarom ben ik vergeten te vragen.). Ik weet nog dat ik me aangekleed heb en in het bed ben gaan liggen. Pas toen ging het roesje werken...ik kan me niet meer herinneren dat ik boven aangekomen ben. Ik werd wakker tegen 5 uur. Lekker even liggen suffen.

De coloscopie is goed gegaan en er is niets afwijkends gevonden.

'sAvonds mocht ik weer normaal eten. Ik kreeg brood met smeerkaas oeh wat smaakte dat hemels!

Woensdagavond vertelde Dr. Ceulemans dat er niets geks is gevonden, maar dat wel mijn dunne darm veel te snel werkt en dat dat helemaal niet oké is omdat mijn lichaam zo helemaal geen voedingsstoffen etc kan opnemen. Bij een scopinaro of een DS is het helemaal ernstig als je een snelwerkende dunne darm hebt aldus Dr. C.
Als therapie wilde hij starten met Sandostatine (aaah ik was er al bang voor). Sandostatine zou mijn darmen meer rust geven en vertragen.

'sAvonds kreeg ik de eerste injectie. Echter reageerde ik er, net zoals tijdens de vorige opname, met een hypo op. Men heeft Dr. C. thuis gebeld om advies en daarna kreeg ik een zak glucose erbij aan mijn infuus. De dosis zal nog meer worden verlaagd om hypo's te voorkomen.
Na deze hypo werd meerdere malen per dag mijn bloedsuikerspiegel gecontroleerd. Deze is een aantal maal te laag geweest.

Donderdag was min of meer een 'rustdag'; 3 maal daags een sandostatine-injectie, bloedsuikerspiegel controleren etc. Ook krijg ik driemaal daags Colofiber, dat zijn vezels die de stoelgang wat makkelijker maken. 'sAvonds kwamen mijn ouders op bezoek, fijn die afleiding.

">
Ook ging vandaag mijn infuus (dat in die korte tijd op 3 verschillende plaatsen gezeten heeft) eruit.

Vrijdagochtend kwam Dr. Ceulemans met het fantastische nieuws dat ik om 14.00 naar huis mocht! Wel moest ik regelen dat een verpleegkundige mij 3 maal daags een sandostatine-injectie komt geven, gedurende tien dagen. Voor mijn vertrek kreeg ik een 'Long Active' injectie Sandostatine. Deze gaat pas werken over een dag of tien (vandaar de thuiszorg) en zal een maand lang werken. Ik zal elke maand zo'n Long Active injectie Sandostatine krijgen.

Overigens, ik vond dat de Sandostatine injecties in mijn buik (subcutaan) al pijnlijk waren maar toen die Long Acting spuit werd gezet dacht ik echt dat ik door de grond ging..! Jeeminee wat een pijn! De injectie word in de bilspier gezet en langzaam gegeven. Het is een dikke naald. Nadien wordt de plek waar de injectie is gegeven gemasseerd. De injectie is nu alweer 3 dagen geleden maar ik heb nog steeds last ervan; er zit een soort van 'schijf' in mijn bil en het voelt net alsof mijn bil gekneusd is.

Het regelen van de wijkverpleegkundige had ook nog heel wat voeten in de aarde; er was niemand beschikbaar etc. Middels een persoonsgebonden budget kan ik nu zorg inkopen.
Er komt elke dag, gedurende tien dagen, een verpleegkundige om 9, 14 en 20 uur om mij te voorzien van een Sandostatine-injectie.

Over een maand heb ik weer een afspraak met Dr. Ceulemans.

En...ik heb geen diarree meer gehad!!!
Ik ben een gelukkig mens haha!

Oh en jullie zijn natuurlijk erg nieuwsgierig hoe dat nou zat met die betonmolen...?
http://i3.photobucket.com/albums/y98/pellie2/ft/cementmolen-1.jpg">
Het ziekenhuis wordt verbouwd. En die betonmolen stond precies onder míjn raam...grmbl%$#%@grrr! Wát een herrie! Om half 7 'smorgens begon het lawaai al...af en aan lopen met kruiwagens vol puin...bakstenen, kozijnen etc...alles werd met veel lawaai in de containers gedonderd. Je zal er maar doodziek liggen zeg...wat een ellende.

Overigens brak ik ook bijna mijn nek toen ik met infuuspaal en al op weg was naar de röntgenafdeling; een of andere snuggere bouwvakker had 2 meter schroefdraad 'verloren' daar waar je het niet zou verwachten.

Maar ik heb het overleefd, ben weer thuis, heb geen diarree meer gehad en het is heerlijk weer. Wat wil een mens nog meer?!

Betonmolen?!

2006-07-08T00:34:00.000+02:00

Wat doet die betonmolen daar????

Even geduld, ik update mijn blog zo snel mogelijk!

Pellie

Onderzoeken achter de rug.

2006-07-05T23:33:00.000+02:00

Gelukkig zijn de onderzoeken weer achter de rug.

De keer heb ik een aantal onderzoeken moeten ondergaan zijnde; CT-scan, slikfoto en een coloscopie.
Ik zal jullie de details besparen, maar aangenaam was het niet helaas.

Er is uit de onderzoeken gebleken dat lichamelijk gezien alles in orde is, alleen dat mijn darmen veel te snel werken. Alles wat ik doorslik, is binnen 5 minuten al weer aan de onderkant. Volgens de arts is dat VEEL te snel, en kan mijn lichaam dus niets onttrekken uit het voedsel, vandaar de constante diaree.
De overloop diarre wordt veroorzaakt door het toch achterblijven van stukjes eten in de dikke darm, die dat op zijn beurt niet kan verwerken omdat hij te snel werkt en er dus niets mee doet. Zo hoopt dat stukje voor stukje op en de constipatie is geboren met als gevolg de overloop diaree.

Om de darmen langzamer te laten werken is vandaag begonnen met Sandostatine (het middel waar ik bij mijn vorige opname een hypo van kreeg), en jawel ook nu kreeg ik weer een hypo. Gelijk werd mijn bloed getest en bleek dat mijn suikerspiegel door dat middel enorm naar beneden was gekelderd. Helaas is dit het enige middel dat kan helpen om mijn darmen trager te laten werken, dus gaan ze morgen proberen eerst een zak glucose toe te dienen zodat mijn suikerspiegel misschien niet daalt. Als dat lukt en er kan een balans gevonden worden m.b.t. het middel en de darmen, dan mag ik naar huis. Ik krijg dan wel eerst een traagwerkende versie van de sandostatine toegedient (of zoiets) die 1 maand werkt, en dan na die maand moet ik weer terugkomen voor een vervolg medicijn.

Zo dat was de update.

Post

2006-06-30T00:22:00.000+02:00

Een aantal mensen heeft me gevraagd om het adres van het ziekenhuis te Mol.
Dat is:

Heilig Hartziekenhuis Mol
t.a.v. M. Smeels
Gasthuisstraat 1
2400 Mol

Ook is het mogelijk om via de site van het ziekenhuis een (gratis) e-card te sturen. Klik daarvoor HIER.

Planning onderzoeken

2006-06-28T16:33:00.000+02:00

Inmiddels heb ik een planning van de onderzoeken van komende week:
3 juli: CT-scan
4 juli: RX-dundarm transit
5 juli: Colonoscopie (waar ik heel er tegenop zie)

CT-scan:
U gaat met de rug op de CT tafel liggen, waarna er foto’s van dwarse doorsneden van de buikholte gemaakt worden. Tijdens het nemen van de opnamen hoort u het geluid van de Röntgenbuis die 360° rond draait. Het onderzoek duurt 15 minuten.

Afhankelijk van de vraag van de verwijzende arts, afhankelijk van uw klinische toestand, wordt er al dan niet i.v. Iodium houdend contrast toegediend (Zie ook schema voor contrastgebruik bij CT).
Afhankelijk van de vraag van de verwijzende arts, afhankelijk van uw klinische toestand, wordt er al dan niet per oraal en/of retrograad Iodium houdend contrast toegediend (zie ook voorbereidingsschema voor p.o. contrast bij CT en voorbereidingsschema voor colonreiniging).
Wanneer u p.o. contrast moet nemen houdt er dan rekening mee dat het onderzoek pas 1 tot anderhalf uur na het begin van de contrast inname kan doorgaan. Dit om het contrast de kans te geven zich over de ganse dundarm te verspreiden. In sommige gevallen wordt er een serie opnamen gemaakt zonder en met i.v. contrasttoediening. Indien er i.v. contrast wordt toegediend, dient u minstens 4 uur nuchter te zijn.

Allergische reacties op contraststof komen zelden voor. Er wordt gebruikt gemaakt van Röntgenstraling. Het p.o. of retrograad toegediend contrast geeft in sommige gevallen diarree.
Om de contraststof zo snel mogelijk te verwijderen is het zinvol om veel te drinken na het onderzoek.

Bron: RXbrugge

RX-dundarm transit (ook wel "slikfoto's" genoemd):
Een reeks Röntgenfoto’s van de dundarm al dan niet in aansluiting met een SMD die gemaakt worden tijdens en na het drinken van een contraststof. De contraststof die gebruikt wordt is Barium. Er worden Röntgenfoto’s gemaakt met tussenpozen tot de contraststof in het eerste deel van de dikdarm is aangekomen. Het laatste stuk van de dundarm (terminaal ileum) wordt speciaal aandachtig bekeken omdat in dit stukje dundarm dikwijls de pathologie het eerst zichtbaar is.

U wordt gevraagd verschillende bekertjes contraststof te drinken. Er worden Röntgenfoto’s gemaakt bij het begin van het onderzoek en dan met intervallen van 15, 30, 60 minuten (naar gelang de snelheid waarmee de contraststof in de dundarm vordert) totdat de contraststof in het begin van de dikdarm is aangekomen. Tijdens het nemen van de Röntgenfoto’s wordt met een grote lepel of met een ballon op de buik geduwd zodat alle stukken dundarm apart goed beken kunnen worden. De duur van het onderzoek is afhankelijk van de werking van de dundarm. Dit kan bij een trage dundarmfunctie meerdere uren duren. Gemiddeld duurt dit onderzoek 2 tot 3 uur.

U dient strikt nuchter te zijn vanaf middernacht voor dit onderzoek. Anders verstoren voedselresten de beeldvorming.

Bron: RXbrugge

Colonoscopie:
Bij een colonoscopie (ook wel: coloscopie) onderzoekt de MDL-arts de binnenbekleding/het slijmvlies van de dikke darm. Hij doet dit door een flexibele slang het lichaam van de patiënt in te brengen. Door deze colonoscoop kan de arts in de darm kijken. Hij doet dit om eventuele afwijkingen op te sporen of juist uit te sluiten.

Tijdens een colonoscopie ligt de patiënt op zijn linkerzijde op de onderzoeksbank. Via de anus brengt de arts de colonoscoop in de endeldarm. Van hieruit voert de arts de colonoscoop steeds verder de darm in. De arts kan hierbij de kop van de flexibele slang besturen. Om de darmwand beter zichtbaar te maken, blaast de arts lucht in de darmen. Hierdoor kunnen soms krampen optreden. Meestal wordt het onderzoek goed verdragen,. Het opvoeren van de colonoscoop en het inblazen van lucht wordt soms als pijnlijk ervaren. Tijdens het terugtrekken van de colonoscoop controleert de arts de binnenbekleding van de darmwand nauwkeurig. Om te voorkomen dat de colonoscoop tijdens de invoering de dikke darm teveel uitrekt, trekt de arts de colonoscoop regelmatig korte stukjes terug. De colonoscoop wordt in de meeste gevallen tot aan het begin van de dikke darm gevoerd. In 10% van de onderzoeken lukt het niet met de colonoscoop het begin van de dikke darm te bereiken. Soms kan het nodig zijn een röntgenfoto te maken. Meestal is daarvoor een aparte afspraak en voorbereiding nodig. Tijdens het onderzoek kan het nodig zijn dat de patiënt een andere houding aanneemt. Soms is het beter dat de patiënt op zijn rug of rechterzij ligt. Ook kan het zijn dat de verpleegkundige op verzoek van de arts druk op bepaalde plaatsen van de buik van de patiënt uitoefent. Hiermee kan de buik worden ondersteund of de endoscoop van buiten worden tegengehouden. Het onderzoek duurt ongeveer 15-30 minuten. Deze tijdsduur is onder andere afhankelijk van de lengte van de dikke darm en de scherpte van de bochten in de darm. Bij een lange darm met scherpe bochten kan het onderzoek wat langer duren.

Voorbereiding
Een succesvolle colonoscopie kan niet plaatsvinden wanneer de dikke darm vol met ontlasting zit. De patiënt mag daarom voor het onderzoek niet eten. Ook zal er een behandeling toegepast worden die ervoor zorgt dat de darmen leeg zijn. In het algemeen wordt hiervoor een laxeermiddel gebruikt. Er zijn diverse laxeermiddelen op de markt, ze verschillen onder andere in de hoeveelheid vloeistof die ingenomen moet worden.

Een colonoscopie wordt over het algemeen als onplezierig en soms als pijnlijk ervaren, de patiënt krijgt daarom van tevoren een pijnstiller en/of kalmeringsmiddel toegediend. Hiervoor krijgt de patiënt een infuusnaaldje in de arm. Door middel van een knijper op de vinger of het oor van de patiënt controleert de arts gedurende het hele onderzoek de hartslag en ademhaling. Na afloop van het onderzoek moet de patiënt nog 1 á 2 uur uitslapen. De dag van het onderzoek is deelname aan het verkeer uit den boze. Het is daarom raadzaam iemand ter begeleiding mee te nemen.

Verwijdering poliepen
Afhankelijk van wat hij ziet, kan de arts het onderzoek met één van de volgende handelingen vervolgen. Wanneer de arts bijvoorbeeld poliepen ontdekt (dit zijn paddestoelachtige vormsels), zal hij deze meteen verwijderen. Dit gebeurt door een lus van metaaldraad als een lasso om de poliep heen te leggen. Een elektrisch stroompje dat op het metaaldraad wordt gezet, snijdt de poliep af. De verwijderde poliepen worden na afloop van de behandeling nauwkeurig onderzocht in het laboratorium. Bij het verwijderen van poliepen bestaat een kleine kans op een bloeding. Deze bloeding kan vanaf het moment van de behandeling tot 14 dagen na de behandeling optreden. Het verwijderen van poliepen is in het algemeen een veilige behandeling en doet geen pijn.

Wegnemen van stukjes weefsel
Wanneer de arts tijdens de colonoscopie iets onbekends of afwijkends signaleert of wanneer hij het slijmvlies op ontsteking wil nakijken, neemt de arts een stukje weefsel weg. Nader microscopisch onderzoek van het weefsel in het laboratorium zal moeten uitwijzen wat het onbekende of afwijkende is. Het nemen van biopten is niet pijnlijk, maar veroorzaakt vaak wel wat bloedverlies.

Medicatie
Het gebruik van medicijnen moet de patiënt altijd van tevoren bij de behandelend arts melden. Met medicijnen die de bloedstolling beïnvloeden, wordt bij voorkeur voorafgaand aan een colonoscopie gestopt. Medicijnen als Sintrommitis® , Marcoumar® of Ascal beïnvloeden de bloedstolling. Het gebruik van deze middelen tijdens en rond het ondergaan van een colonoscopie kan langdurige bloedingen veroorzaken. Ook het gebruik van ijzertabletten wordt afgeraden. IJzertabletten kleuren de ontlasting namelijk zwart en veroorzaken een moeilijk te verwijderen zwarte aanslag op het slijmvlies waardoor de beoordeling moeilijk is. Omdat bij het verwijderen van poliepen of wegnemen van stukjes weefsel bacteriën in de bloedbaan terecht kunnen komen, wordt antibiotica toegediend bij patiënten die een afwijking hebben aan bijvoorbeeld een hartklep. Ook patiënten met kunstmateriaal in het lichaam krijgen om dezelfde reden antibiotica toegediend. Wanneer een patiënt afwijkingen heeft of wanneer er kunstmateriaal in het lichaam aanwezig is, doet hij er verstandig aan dit vooraf aan de arts te melden.

Mogelijke risico's en complicaties
Hoewel een colonoscopie over het algemeen een veilig onderzoek is, kunnen er in een enkel geval complicaties optreden. Gemiddeld treedt er per 1000 onderzoeken 2 keer een serieuze complicatie op. Wanneer de patiënt een kalmeringsmiddel gebruikt, neemt de kans op ademhalingsproblemen en/of stoornissen in de hartfunctie toe. Het risico hierop ondervangt de arts door via het knijpertje op vinger of oor voortdurend controle uit te oefenen. Wat soms kan gebeuren, is dat er tijdens het onderzoek een scheurtje of gat in de darmwand optreedt. Dit heet perforatie. Wanneer de darm tijdens het onderzoek ernstig ontstoken is, of wanneer er veel uitstulpingen in de darm zitten, is de kans op perforatie groter. Ook wanneer er tijdens het onderzoek een behandeling is uitgevoerd, neemt de kans op perforatie toe. Klachten die bij perforatie optreden zijn buikpijn en in een later stadium koorts. In dat geval is minimaal een opname en soms ook een operatie noodzakelijk.

Nazorg en uitslag
De arts die de colonoscopie uitvoert, bespreekt direct na afloop zijn bevindingen. De uitslag van eventueel weefselonderzoek is uiteraard niet direct beschikbaar. Omdat de patiënt nog suf is van de verdoving, bestaat de kans dat hij zich de uitslag achteraf niet goed meer herinnert. Ook om deze reden is het raadzaam iemand ter begeleiding mee te nemen. Wanneer de patiënt na thuiskomst klachten als toenemende buikpijn en of koorts krijgt, moet direct contact worden opgenomen met de arts die het onderzoek verricht heeft. Een klein beetje bloedverlies na afloop is normaal. Zeker wanneer er stukjes weefsel zijn weggenomen. Wanneer de patiënt echter grotere hoeveelheden bloed verliest, moet eveneens contact met de arts opgenomen worden. Buiten kantooruren kan men contact opnemen met de dienstdoende maag-darm-leverarts.

Bron: Ziekenhuis.nl

Toch een opname

2006-06-24T13:00:00.000+02:00

Gistermiddag ben ik bij Dr. C. geweest en ik kan er nu niet meer onderuit; er komt weer een ziekenhuisopname. Het is nodig dat goed onderzocht wordt waar mijn klachten vandaan komen. De opname staat gepland voor 5 nachten, ik moet 3 juli 'smorgens binnen zijn. O.a. de volgende onderzoeken zullen de revue passeren: ct-scan, colonoscopie, slikfoto's, faeceskweek, bloedonderzoek.

Ik zie er enorm tegenop, ook tegen het feit dat ik niet op een eenpersoonskamer kan liggen (heel erg duur omdat alle disciplines hun tarief met 100% mogen verhogen en dat vergoed mijn verzekering niet), het is zó vervelend om met darmklachten en diarree geen privacy te hebben..

Overigens was het bloedonderzoek wél goed, geen ontstekingswaarden en alle waarden waren prima in orde. Geen tekorten, dus dat is erg mooi.

Hopelijk leveren de onderzoeken iets op en zal ik binnenkort van die nare diarree verlost zijn...

Emailwisseling

2006-06-24T00:32:00.000+02:00

Dag Dr. Ceulemans,

ondanks dat ik vrijdag een raadpleging bij u heb, wil ik toch even laten weten hoe het gaat, ik voel me zo moedeloos.

Ik heb nog steeds last van (overloop-)diarree. Morgenvroeg neem ik de laatste Ciprofloxacine.

Lichamelijk ben ik slap, futloos. Ik heb geen energie en het wordt me steeds vaker en heel snel zwart voor ogen.

Ook ben ik moe en heb ik meer slaap nodig dan normaal. Ik heb regelmatig krampen en vooral 'savonds een gespannen en opgezet gevoel in mijn buik dat soms pijnlijk is.

Geestelijk begint het ook zijn tol te eisen. De diarree neemt mijn energie weg en ik ga me steeds somberder voelen. Inmiddels heb ik op een aantal dagen na bijna 4 maanden (overloop-)diarree en het beperkt me behoorlijk in mijn doen en laten.

Ik hoop zo dat u mij kunt helpen, want het is steeds moeilijker vol te houden zo.

Met vriendelijke groet,

Beste,

Zoals we al eerder hebben besproken wordt het steeds moeilijker om per email het nodige te regelen. Zowel het team als u zijn er van overtuigd dat aan dit probleem snel en definitief een einde moet komen.

Hou er dan ook best rekening mee dat een hospitalisatie niet uitgesloten is. Het MOET onder controle en de onderzoeken zijn steeds beperkt en gespreid gebleven om opname te vermijden of te beperken.

Ondanks de normale bloeduitslagen en stoelgangstalen is de blijvende diarrhee zeker niet normaal voor een bypass. Bij een scopinaro komt dat wel eens voor maar dan is het meestal een vetdiarrhee of steatorrhee.

Ik zou dan ook willen starten met vocht toediening, voorts dienen een CT scan en contrast onderzoek te gebeuren. Als die ook allemaal normaal zijn is een coloscopie aangewezen. Ik neem het allemaal door op de raadpleging.

Alvast tot morgen.

Dr. R. Ceulemans

Vaatdoek

2006-06-21T00:46:00.000+02:00

Het gaat niet goed met me. De diarree is gewoon gebleven, ondanks de antibioticakuur. Ik ben slap, duizelig, het wordt me zwart voor ogen. Ik ben moe. Ik heb vooral 'savonds een opgezette en gespannen buik die ook wel pijnlijk is.
Ik kan niet doen wat ik zou willen; de energie ontbreekt me. Als ik 4 minuten op mijn crosstrainer heb gestaan val ik er onderhand vanaf omdat ik door mijn benen zak, zo slap voel ik me. Het vaatdoek-gevoel.

Geestelijk wordt het ook steeds zwaarder. Vrijdag heb ik 4 maanden mijn gbp en dus ook al 4 maanden diarree. Afvallen gebeurt ook al niet. Ik denk steeds vaker dat ik wel altijd dik zal blijven. Waarom heb ik die zware ingreep laten doen? Toch niet voor dit resultaat? Het is echt zwaar, ik word er steeds somberder van.

Ik heb Dr. Ceulemans een mailtje gestuurd hoe het nu gaat. Vrijdag hebben we een afspraak. Ik hoop toch zó dat er een eind aan die diarree komt. En dat ik dan óók eens ga 'kilo-knallen'. Het is zo pijnlijk te lezen dat mensen lekker afvallen, sommigen snoepen en "vreten" zich een slag in de rondte en nog vallen ze af. Ik doe ontzettend mijn best en het lukt voor geen meter. Ben bijna geneigd te zeggen "het is NIET eerlijk" en om als een klein kind op de grond te stampen. Bah bah bah.

Pfff

2006-06-14T00:06:00.000+02:00

Sinds ik ben gestart met de antibioticakuur, lijkt het wel of de diarree is toegenomen. Ook ben ik steeds misselijk, duizelig en wordt het me zwart voor ogen als ik opsta of andere "inspannende" dingen doe zoals traplopen. Slapen kan ik zowat elk moment van de dag en 'snachts haal ik 12 uur slaap makkelijk.
Ik heb Dr. Michiels een email gestuurd hierover, ik ben benieuwd wat hij ervan zal zeggen.

Gestart met antibiotica

2006-06-11T20:28:00.000+02:00

Helaas gaat het na de darmreiniging nog niet beter met de diarree, dus ben ik vandaag gestart met de antibioticakuur (Ciprofloxacine 500 pch). Tien dagen lang moet ik 2 tabletten innemen. Bijwerkingen zijn onder andere...diarree!

Morgen heb ik een afspraak bij mijn huisarts in verband met de faeceskweek.

Afgelopen vrijdag was ik bij de diëtiste, gebleken is dat ik te weinig zuivel binnenkrijg op een dag, dus daar moet ik beter op letten. Zuivel is nodig voor de spieren want die hebben heel wat te lijden bij gewichtsverlies. Ook kán het drinken van zwarte thee laxerend werken, dus die heb ik met ingang van vrijdag achterwege gelaten.

Onderzoeken

2006-06-07T13:10:00.000+02:00

Vanmorgen had ik een afspraak met Dr. Michiels. Hij vroeg of ik voorbereid was op een opname, maar ik heb aangegeven dat ik liever niet opgenomen wil worden als het niet echt dringend hoeft. Gelukkig wonen we redelijk in de buurt van Mol zodat we snel op en neer kunnen rijden zodat de onderzoeken poliklinisch plaats kunnen vinden.

Er is wederom een foto van mijn buik gemaakt en daaruit bleek dat er veel (harde) ontlasting in mijn darmen zit. Er is dus nog steeds sprake van overloopdiarree. Het zou kunnen dat er sprake is van een bepaalde bacteriegroei, daar heb ik een antibioticakuur tegen gekregen. Maar eerst moeten mijn darmen geleegd worden middels een heftig laxeermiddel. Het is een smerig drankje (Fleet) dat ik tijdens mijn vorige opname ook gehad heb. Mocht er binnen een dag of 3, 4, geen verbetering zijn en er weer diarree optreden, dan moet ik starten met de antibioticakuur.
Ook dien ik 1x daags Movicol te nemen.

Tevens heb ik bloed moeten laten prikken en dat zal op onder andere stollingsfactor, ontstekingen, vitaminetekorten, ijzertekort etc etc worden gecontroleerd.
Ook heb ik een briefje voor mijn huisarts om mij behulpzaam te zijn bij het verstrekken van de middelen die nodig zijn voor een faeceskweek. Deze kweek kan ik gewoon naar een ziekenhuislaboratorium hier in de buurt brengen.

Als uit bovenstaande dingen geen positieve resultaten komen (er dus niks gevonden wordt), wordt er verder op onderzoek uitgegaan, maar nu wordt eerst alles dat in verband met de bypass zou kunnen staan afgevinkt.

Wat betreft het uitblijvende gewichtsverlies heb ik een afspraak gemaakt met de diëtiste en zal ik nog meer gaan drinken (2 tot 3 liter water, pfoe!) en nog meer vezels eten (fruit. Ik ben geen fruitmens helaas).

Vrijdag ga ik zoals gezegd naar de diëtiste en over 2 weken heb ik weer een afspraak met Dr. Ceulemans (Dr. Michiels verving hem vandaag).

Wat betreft de volle darmen, dat klopt ook wel, want ik heb weinig honger, kan maar weinig eten en ben na het eten snel misselijk en heb het idee dat ik tot aan mijn nek vol zit. Nou dalijk begin ik aan mijn tweede glas van dat verrukkelijke laxeermiddel. Hopelijk voel ik me dan snel beter.
In mijn gewicht is ook duidelijk te merken dat ik verstopt zit; ik woog bijna 2 kilo meer dan 2 dagen geleden.

Weer een opname

2006-06-05T20:49:00.000+02:00

Ik heb Dr. Ceulemans vandaag een mail gestuurd, onderstaand zijn reactie:

Het is goed dat u me verwittigd. De situatie moet opgelost en dat gaat niet verder via mail. Ik had u graag willen vragen om spoedig liefst deze week op controle te komen. U bent daarbij best voorbereid op een opname. Alle test dienen herhaald, bovendien dienen bijkomende onderzoeken worden uitgevoerd om tot op de bodem van dit probleem te gaan. We laten u niet los tot u zonder klachten door het leven kan en met een aanvaardbaar gewichtsverlies.

Ik kan wel uw mail beantwoorden maar ben niet in het ziekenhuis voor de volgende 2 weken. Uw klachten kunnen echter niet zo lang wachten. Ik bespreek vandaag nog uw problematiek met m’n collega’s en zorg dat u deze week gezien en geholpen wordt.

Ik laat m’n secretaresse u bellen voor een datum.

Ik houd verder contact met m’n collega’s om te horen hoe het met u verloopt.

Ik schrik van de mail, maar ben wel oh zo blij met zo'n geweldige arts. Het viel even zwaar te accepteren dat er weer een opname komt, maar ik weet dat het wel beter is voor me. Dus even tanden op elkaar en thuis de praktische zaken regelen voor als ik er niet ben en gaan met de banaan..

Down

2006-06-05T11:59:00.000+02:00

Ik voel me al een tijdje down maar stop het steeds weg en probeer positief te blijven. Echter lukt dat vandaag niet goed (meer).
Ik voel me zo verdrietig en teleurgesteld. Er is nog geen 15 kilo af sinds de operatie. En op de fora en weblogs waar ik kom lees ik steeds weer hoe snel en hoe veel mensen afvallen. Dat doet pijn. Mensen die tegelijk of later dan ik geopereerd zijn en die al ruim 25 kilo kwijt zijn. Die 2 kilo in de week afvallen...en ik blijf maar weer stilstaan, terwijl ik zo ontzettend mijn best doe om af te vallen. Dit was niet wat ik voor ogen had toen ik de beslissing nam om zo'n zware operatie te ondergaan...

Ook heb ik nog STEEDS last van die kl#terige (overloop-)diarree. Ik word er letterlijk doodziek van en het heeft ook veel invloed op mijn sociale leven, want (ver) weg gaan is natuurlijk niet echt handig. Het is me al een paar keer overkomen dat ik met spoed op zoek moest naar een toilet terwijl ik in de winkel was...

Ik heb er zó genoeg van!

Nog steeds diarree

2006-05-28T15:30:00.000+02:00

Al een aantal weken neem ik elke dag 1 maal Movicolon, echter heb ik nu weer zo'n erge diarree dat het gewoon water is en ik me weer steeds slapper ga voelen. Dus vanaf vandaag ga ik de movicolon weer 3 maal daags nemen, en dan maar hopen dat het weer wat beter zal gaan. Er zijn ergere dingen als diarree, maar toch begin ik er weer goed van te balen...

Onder de 110!!!

2006-05-18T11:52:00.000+02:00

Jaaaaa...!!! Ik ben weer aan het afvallen na een behoorlijk aantal weken stilstand. Ben zó blij!!! De weegschaal stond vanmorgen op 109,9, onder de 110 dus, dat vond ik wel de moeite van het vermelden waard!!!

Controle door Dr. C.

2006-05-08T19:43:00.000+02:00

21 april heb ik in het ziekenhuis in de plaats waar ik woon bloed laten afnemen; de uitslag is doorgestuurd naar Dr. Ceulemans in Mol.

Na het stoppen met de Movicolon is het een week heel goed gegaan betreffende de stoelgang, geen diarree meer!
Echter ging het de week erna (afgelopen week) weer steeds vaker 'mis', flink balen dus.

Vanmorgen was ik op controle bij dokter Ceulemans en heb mijn klachten besproken. Het is zo dat ik weer overloopdiarree heb en daarom "mag" ik weer aan de movicolon. Ook moet ik een monster van mijn ontlasting naar 'het labo' brengen voor onderzoek.

We hebben het over het niet afvallen gehad (ik sta stil sinds eind maart...) en volgens dr. Ceulemans zijn er 2 oorzaken:
1) ik was (ben) een volume-eter en geen snoeper, mensen die voor de gbp veel snoepten en dat ineens niet meer doen vallen als een trein af; hij had ook niet verwacht dat het bij mij snel zou gaan in verband hiermee.
2) ik moet meer en regelmatiger eten. Ik moet nog steeds wennen aan eten wanneer ik geen honger heb en ook wanneer ik wel honger heb. Euhm tja altijd dus. Ik zit nog zó in mijn hoofd met de maagband en alle andere lijnpogingen waarbij less is more (gewichtsverlies), dat ik niet goed op de signalen van mijn lijf let of gewoon vergeet te eten als ik het druk heb.

Drinken en eten geeft verder geen problemen, heb geen krampen of pijn dus dat is goed.

En nou waar ik heel blij mee ben en Dr C. ook:
De uitslagen van mijn bloedafnames waren allemaal goed en B12 en ijzer waren zelfs nog beter dan goed!!!

Ik moet over 2 maanden terug en voor die tijd weer bloed laten afnemen en als het monster van mijn ontlasting niet in orde is moet ik eerder terug.

Dus ik ga proberen goed op mijn eten te letten, ook voldoende proberen te eten want hoe minder ik eet hoe meer kans ik heb op stilstand. Heel tegenstrijdig, echt waar moet ik die knop toch omzetten dat eten mág?

En positief en geduldig proberen te blijven. Dr. C. denkt dat ik nog wel zal afvallen, maar kan niet zeggen of mijn resultaten zo zullen zijn als bij de meeste andere GBP'ers gezien hoe moeilijk ik ook afviel met de maagband en nu dus weer.

Controle door Dr. C.

2006-05-08T19:36:00.000+02:00

Geen Movicolon meer!

2006-04-25T01:39:00.000+02:00

Afgelopen zondag heb ik een mailtje naar Dr. Ceulemans gestuurd, omdat ik veel hinder had van de diarree (opgeblazen darmen, pijnlijke steken, krampen voorafgaand aan de diarree en natuurlijk is diarree in het sociale leven en activiteiten buitenshuis ook niet handig).

Ik kreeg bijna meteen een reactie terug; ik mag stoppen met de Movicol. Daar ben ik erg blij mee!!!
Ik hoop dat mijn darmen snel weer naar behoren functioneren én dat ik weer zal gaan afvallen want ik sta al 4 weken stil. Of dit aan de Movicol ligt weet ik niet zeker, maar ik zal wel merken of de weegschaal weer naar omlaag gaat.

Operatieverslag online!!!

2006-04-18T23:48:00.000+02:00

Eindelijk, eindelijk is-ie af: Het operatieverslag!
Klik snel HIER om te lezen hoe ik de opname en de operatie beleefd heb.

Dipje

2006-04-17T20:14:00.000+02:00

Hé vandaag heb ik echt even een dip-dag. Het zal er wel mee te maken hebben dat ik ongesteld moet worden ofzo, hehe.

Maar ik ben teleurgesteld dat het allemaal nog steeds niet lekker gaat, de operatie is bijna 2 maanden geleden en sindsdien ben ik al aan het klooien met mijn stoelgang/darmen. Ik heb in al die tijd slechts 2 maal redelijk normale ontlasting gehad, verder alleen maar diarree.

Nu ben ik anderhalve week met Movicolon bezig, maar het lijkt er niet beter op te worden. Veel druk op mijn buik, soms pijnlijk, vaak achter elkaar naar de wc gaan of juist niet terwijl ik wel het gevoel heb dat ik moet. Ik had gehoopt dat door die Movicolon meer structuur en regelmaat in mijn stoelgang zou komen maar dat is echter niet gebeurd.

Ik maak de raarste dingen mee *pas op vies praatje!!!*; zoals schuimpoep en ontlasting die op het water blijft liggen en niet weg te spoelen is???

Nee ik word er niet happy van, vooral omdat mijn gewicht de laatste 3 weken rond de 112 blijft. Er gaat niks af?!

Nee dit was niet wat ik me had voorgesteld en wat ik had gehoopt na zo'n zware operatie. Vandaag ben ik dus echt even teleursteld, het zit allemaal niet echt mee.

Nou ja, morgen weer een nieuwe dag, dan zal ik wel weer wat positiever zijn!

Eerste controle door Dr. Ceulemans

2006-04-08T13:48:00.000+02:00

Gistermiddag ben ik voor mijn eerste controle bij Dr. Ceulemans geweest. Zoals altijd nam hij alle tijd, we zijn zeker 3 kwartier binnen geweest. Echt geweldig dat hij zo de tijd neemt voor zijn patiënten!

Dr. Ceulemans was erg tevreden over mijn gewichtsverlies, dat is natuurlijk altijd fijn om te horen. Mijn bloed hoefde niet geprikt te worden omdat ik pas nog in het ziekenhuis heb gelegen en toen al van dergelijke onderzoeken gedaan zijn (die overigens in orde waren toen ik weer naar huis mocht).
Wel heb ik regelmatig erge kramp in mijn buik, dit komt omdat er toch nog problemen zijn met de stoelgang. Voor dit probleem heb ik enkele stalen van Movicolon meegekregen naar huis en een recept om dit bij mijn apotheek te halen. Het is een poeder dat opgelost dient te worden in water. Het dient te voorkomen dat ik last heb overloopdiarree Ik dien 3 maal daags Movicolon te nemen.

Ook heb ik nog een nieuw recept voor Pantozol meegekregen, dit mede n.a.v. het feit dat ik pas nog eens maagzuurklachten had en omdat mijn eten afgelopen week een paar maal bleef "hangen". Het zou misschien te maken kunnen hebben met een maagzweer op de overgang tussen maag en darm. Maar even goed in de gaten houden dus. Overigens is het blijven hangen van eten slechts 2 maal gebeurd, dus ik verwacht niet dat er iets geks aan de hand is.

Ik heb het met Dr. Ceulemans ook gehad over mijn hormoonhuishouding. Zo ben ik in 5 weken tijd al 3 keer hevig ongesteld geweest en is mijn huid behoorlijk slecht (acné). Deze problemen zullen zich hoogstwaarschijnlijk voor blijven doen totdat de periode van het meeste gewichtsverlies voorbij is. Dus dat kan zeker nog zo'n 5 tot 6 maanden duren.

Ik heb een formulier meegekregen om in mijn eigen ziekenhuis in Nederland bloed te laten afnemen. Dit dien ik een week voor ik een afspraak in Mol heb te laten doen en dan de resultaten mee nemen naar Mol. Er zal best veel onderzocht worden, onder andere de rode en witte bloedlichaampjes en de stollingsfactor van het bloed.

Heel prettig was ook dat Dr. Ceulemans de tijd nam om te bespreken met mijn man hoe het met hem gaat. (Mijn man zou eigenlijk afgelopen week zijn gbp gekregen hebben, echter bleek dat hij sarcoïdose heeft waardoor de operatie niet kon doorgaan.) In overleg hebben ze samen een nieuwe operatiedatum afgesproken, namelijk 10 mei.

Weer thuis!!!!

2006-03-29T20:51:00.000+02:00

Nou eindelijk ben ik weer thuis! Sinds gistermiddag om precies te zijn. En ik ben ontzettend blij om weer thuis te zijn, want zo in het ziekenhuis liggen vind ik maar niks...

Bij deze een verslagje van mijn afgelopen week:
Woensdagochtend moest ik me melden op de spoedeisende hulp (seh). Daar werd ik eerst onderzocht en ondervraagd door Dr. Michiels. Daarna was het de bedoeling dat er bloed zou worden afgenomen maar het prikken wilde niet echt lukken. De derde keer lukte het pas. Er is ook meteen een infuusslotje geplaatst.
Vervolgens moest ik foto's laten maken van mijn buik, waaruit later bleek dat er veel ontlasting in mijn darmen zat. Op grond hiervan werd geconcludeerd dat ik last had van 'overloopdiarree'.
Om 11.15 kreeg ik een bed op de seh en een infuus met glucose. Om 12.45 kreeg ik een bouillonnetje met 2 droge beschuitjes (waaah!). Om half vier was er op de afdeling een kamer gereed en werd ik naar boven gebracht.

Daar kwam een verpleegkundige me vertellen dat ik eerst een klein lavement zou krijgen en daarna een groot lavement. Ik dacht dat dat 'klein' en 'groot' sloeg op de hoeveelheid medicijnen ofzo. Het kleine lavement was een flesje met laxerend medicijn dat ik met heel veel glazen water moest opdrinken. En het grote lavement...dat was dus een klysma! (HELP!) Dat was dus niet zo'n plezierige ervaring...ik heb van vier uur 'smiddags tot twaalf uur 'savonds naar de wc kunnen rennen...gelukkig lag er niemand bij mij op de kamer want dat had ik toch wel heel genant gevonden...

Donderdag leek alles best goed te gaan, 'savonds mocht mijn infuus eruit en heb ik me heerlijk gedouchet en mijn haar gewassen. Echter kreeg ik vrijdagochtend weer accute diarree en op grond daarvan mocht ik niet naar huis van Dr. Ceulemans. Echt balen want ik had al met mijn man afgesproken dat we 'savonds iets lekkers zouden eten (het ziekenhuis-eten is niet echt jammie). Dr. Ceulemans besloot om 'savonds te starten met 3 maal daags 0,5 mg sandostatine (injecties in de buik). Dus zo gezegd, zo gedaan. 'sAvonds kreeg ik de eerste injectie die overigens pijnlijk bleek te zijn. Al meteen na de injectie voelde ik me niet goed. Ik dacht dat ik me aanstelde omdat de prik pijnlijk was geweest. Maar nee, ik werd duizelig, begon te zweten, was misselijk en ging bijna van mijn stokje. Ik voelde me in heel korte tijd heel erg beroerd! De verpleegkundigen haalden Dr. Michiels, die aan het opereren was, erbij. Mijn bloed werd geprikt en toen bleek dat mijn bloedsuikerspiegel schrikbarend laag was. Inmiddels had ik een vreetbui, ik zat als een gek beschuitjes met jam te eten. Ik kreeg al heel snel producten met suiker om mijn bloedsuikerspiegel op te krikken. Ook kreeg ik meteen een nieuw infuus (en natuurlijk was ik weer erg lastig te prikken) met glucose. Twee uurtjes later voelde ik me weer 'goed'. Vanaf deze gebeurtenis is mijn bloedsuikerspiegel meermaals dagelijks gecontroleerd. Soms was het te laag en soms goed. Hoe dat kwam wist men niet.

Wat ook heel fijn (NOT) was, was dat ik zaterdag weer heel heftig ongesteld ben geworden. Inclusief hoofdpijn en buikkrampen. Heel mijn systeem is in de war, dit is al de derde keer sinds de <GBPoperatie van 23 februari... Misschien heeft de sandostatine er ook mee te maken want dat schijnt een hormoonpreparaat te zijn.

Omdat ik weer verstoppingsverschijnselen had (ik ben maandagochtend nog nét niet flauwgevallen van de pijn, ik was gelukkig net op tijd bij mijn bed), kreeg ik 'smaandags weer een lavement (drankje). Dat was dus weer rennen naar de wc. En ik mocht ook nog niet naar huis van Dr. Ceulemans in verband met dat flauwvallen.

Dinsdagochtend kwam Dr. Jacobs langs en van hem mocht ik naar huis....wat was ik blij!!!

Vannacht heb ik als een blok geslapen, ruim 13 uur achter elkaar...

Ik ben nu nog wel moe en slap, maar het gaat wat dat betreft beter als voor de ziekenhuisopname. Ik hoop dat deze stijgende lijn zich zal voortzetten en dat de problemen nu achter me liggen!

PS Ik ben 2 kilo afgevallen tijdens mijn opname. Mooi meegenomen toch?

Status update.

2006-03-26T12:24:00.000+02:00

Mijn vrouw ligt sinds afgelopen woensdag weer in het ziekenhuis.
Zij was zo slap geworden doordat zij al 4 weken diarree had, dat een opname en onderzoek MEER dan gewenst was. Dr. Ceulemans heeft haar met spoed laten opnemen. Zij heeft een lavement gehad om haar darmen volledig te reinigen, omdat de ontlasting dusdanig vast zat dat er een verstopping optrad. Daar na leek het beter te gaan, en er was zelfs sprake van dat ik haar vrijdagmiddag kon ophalen. Maar helaas kwam vrijdagochtend de diaree weer hardnekkig terug. Eergisteravond wilde de arts beginnen met een kuur (3 x daags) Sandostatine.

Zo'n twee minuten nog het spuitje (ik zat met haar aan de telefoon), begon zij te zweten, kreeg hartkloppingen, viel bijna flauw en voelde zich meer dood dan levend.
Dr. Michiels die op dat moment stond te opereren, is gelijk naar boven gekomen met nog een aantal mensen, omdat de verschijnselen alarmerend waren. Het bleek dat haar bloedsuikerspiegel door het spuitje alarmerend laag was geworden, en zij een hypo gekregen had. De kuur is acuut gestopt, en zij moest gelijk suikerhoudende pudding gaan eten. Er is gelukkig geen dumping opgetreden, en later heeft men haar een nieuw infuus ingebracht en hebben daar een zak glucose aan gehangen.

Haar bloed wordt nu elke dag regelmatig gecontroleerd, en ondanks de glucose wisselt haar suikerspiegel enorm. De arts kan het op dit moment ook niet verklaren, dus er zullen nog onderzoeken moeten volgen. Tevens moet er nog steeds een kweek van de ontlasting binnenkomen, die is eergisteren gemaakt maar nog niet klaar.

Al met al een bewogen week.

Ziekenhuisopname

2006-03-21T14:34:00.000+01:00

Na overleg met Dr. Ceulemans word ik morgenvroeg opgenomen in het ziekenhuis. Ik zal daar infuusjes krijgen met zoutoplossing en vitaminen en er zullen onderzoeken worden verricht zoals slikfoto, bloedafname en ontlastingonderzoek. Ik zal minimaal 24 uur moeten blijven.

Ik hoop snel weer thuis te zijn!

3 weken diarree

2006-03-20T14:47:00.000+01:00

Het gaat nog steeds niet goed. Sinds vorige week dinsdag neem ik 3x2 daags enterol, eet zoveel mogelijk vetvrij en neem mijn vitaminen netjes in. Maar telkens als het iets beter lijkt te gaan, komt er weer een nieuwe diarree-aanval. Ik heb al diarree sinds 26 februari, nu dus al drie weken. En ik ben het helemaal zat, word er zelfs chagrijnig van. Mede ook omdat ik totaal geen energie heb, veel moe en duizelig ben en het me regelmatig zwart voor de ogen wordt. Zaterdag wilde ik er even uit, naar de winkel maar het werd me gewoon steeds zó slecht in de winkel, net of ik ging flauwvallen. Echt niet leuk meer dus!
Ik heb weer contact opgenomen met Dr. Ceulemans, hopelijk heeft hij een werkende oplossing voor me.

Update: het diarreeverhaal...

2006-03-14T19:14:00.000+01:00

Omdat de diarree weer steeds heftiger werd en ik vannacht wel tig keer uit bed geweest ben daardoor, vandaag even overlegd met Dr. Ceulemans. De dosis Enterol is verdubbeld; 6 capsules per dag ipv 3. Als dit na een week nog niet geholpen heeft moet ik bij mijn huisarts Immodium halen. Wanneer dit ook niet helpt zal mijn controle-afspraak vervroegd moeten worden. Ook is het heel belangrijk dat ik goed mijn multivitaminen slik. Ook moet ik vaster voedsel eten en zoveel mogelijk vetvrij. Dus heb ik vandaag 2 sneetjes witbrood op met smeerkaas en vanavond spinazie met aardappelpuree. Ik voel me erg slap en het wordt me snel zwart voor de ogen. Ook ben ik doodmoe. Ondanks alles ben ik vandaag met mijn man meegeweest naar Mol voor zijn pre-operatieve onderzoeken (echoscopie en gastroscopie) en gelukkig was alles goed. Ik heb gechauffeurd op de terugweg en thuis de hele middag liggen slapen haha. Over precies 3 weken is mijn man opgenomen in Mol en zal hij zijn GBP krijgen. Ik kan bijna niet wachten, ik ben ontzettend benieuwd naar hoe hij alles zal ervaren!

Niet lekker

2006-03-13T19:53:00.000+01:00

Even een kleine update. Ik ben begonnen met het operatieverslag, maar was te moe om achter de pc te blijven zitten.

Ik heb nog steeds diarree; het is slechts 1 dag echt goed gegaan met de ontlasting. Maar ik ben ook weer hevig ongesteld geworden en uit ervaring weet ik dat mijn darmen daar ook gevoelig voor zijn. Dus ik wacht het nog maar even af. Mocht er aan het eind van de week nog geen vooruitgang zijn zal ik contact opnemen met Dr. Ceulemans.

Ik voel me nog steeds slap en moe en heb veel last van krampen en misselijkheid. Dan helpt het wel om te gaan liggen. Ook ben ik ongeduldig dat ik nog niet veel kan doen. Na het uitruimen van de vaatwasser bijvoorbeeld, ben ik alweer doodmoe.

In gewicht ben ik een kilo aangekomen, ik denk dat dat te maken heeft met de ongesteldheid.

Verder niet veel nieuwtjes en aan het operatieverslag wordt gewerkt!

Update: Vreselijk slap...

2006-03-09T12:56:00.000+01:00

De afgelopen week ben ik me steeds slapper gaan voelen. Het enige dat ik nog deed was op de bank liggen en slapen; alles kostte zo enorm veel energie en dat had ik niet. De reden hiertoe is waarschijnlijk de aanhoudende heftige, waterige diarree waardoor ik niks kon binnenhouden. Na overleg met Dr. Ceulemans hebben wij dinsdag in een Belgische apotheek Enterol 250 gekocht. Dit middel zou de diarree tegen moeten gaan en ervoor zorgen dat ik weer een gezond bacterieklimaat in mijn darmen zou krijgen. En inderdaad merk ik vandaag wat verbetering in mijn stoelgang. Ik ga er van uit dat het slap voelen met een aantal dagen ook verbeterd is.

Ook heb ik, nadat ik met de Enterol 250 begonnen ben 'savonds enorme krampen in mijn maag gehad en bleef ik maar overgeven (gelukkig enkel vocht). We hebben toen de spoedeisende hulp van Mol gebeld; echter konden zij op dat moment niet meer aanbieden dan een infuus en pijnstilling daar er geen arts die mij kon helpen dienst had zodat ik besloten heb om het thuis aan te zien tot de volgende ochtend. De volgende ochtend was de pijn verdwenen en kon ik weer goed vocht binnenhouden, dus naar Mol gaan was niet meer noodzakelijk.

Met eten heb ik nog steeds moeite. Ik heb geen honger en bijna nergens zin in zodat ik mezelf moet dwingen om te eten. En dat valt nog niet mee! Drinken gaat wel goed, mits ik het niet meteen na het eten doe haha (foutje bedankt)! Het is me nu twee keer overkomen dat ik het per ongeluk wel deed maar oei oei wat voelde ik me daarna beroerd (misselijk, krampen)! Goed blijven opletten dus.

Qua gewicht is er nu tien kilo af, maar ik ben er helemaal niet mee bezig, het gewichtsverlies. Ik voel me er nog te slap voor. Foto's zijn om die reden ook nog niet gemaakt.

Vandaag gaat week drie van mijn voedingsschema in, hetgeen inhoudt dat ik vanavond aardappelpuree met spinazie ga eten. Daar heb ik wel zin in na al het vloeibare eten. Misschien dat de eetlust hiermee ook weer wat opgewekt wordt!

De hechtstrips zijn ook allemaal verwijderd en het ziet er erg goed uit allemaal. Alles is netjes dicht en genezen. In sommige gevallen zijn zelfs de oude littekens van de maagbandoperatie hergebruikt dus het aantal littekens valt mee.

Over 4 weken heeft mijn man zijn bypass ook, ik ben erg benieuwd hoe het hem zal vergaan.

Overigens kwam ik er na het eten van beschuit achter dat er suiker in zit. Echter heb ik geen dumpings gehad van beschuit. Misschien is de hoeveelheid suiker te klein of kan ik er gewoon goed tegen.

Een nieuw leven

2006-03-01T09:10:00.000+01:00

Hallo lezers, hier ben ik dan, met gbp. Even een kort verslagje want ik kan nog niet lang achter de pc zitten.

De operatie en de pijn zijn me tegengevallen. Ik heb veel pijn gehad en ben veel misselijk geweest. Sinds gisteravond heb ik geen pijnstilling meer dus nu gaat het echt de goede kant op.

De operatie heeft 3.5 uur geduurd en tevens is meteen mijn galblaas verwijderd. Ik heb een dag en een nacht op de Intensive Care gelegen en op vrijdagmiddag mocht ik naar de afdeling.
Zondagmiddag mocht ik al naar huis en daar was ik erg blij om.

De zorg in het ziekenhuis was heel goed en er kwam ook elke dag een van de chirurgen (Dr. Ceulemans en Dr. Michiels) die de operatie hebben verricht bij mij langs om te kijken hoe het met me ging.

Ik heb veel last van diarree en ben voor het eerst sinds een half jaar heftig ongesteld geworden. Alles is intern helemaal in de war. Maar dit hoort er bij en zal wel beter worden wanneer ik weer vast voedsel kan eten.

Voor de operatie was ik vrij nuchter, maar nu heb ik inderdaad toch het gevoel van 'een nieuw leven is begonnen'. Dat had ik niet verwacht!
Overigens is er al ruim 7 kilo af. Ook dat had ik niet verwacht!

Zodra ik wat langer achter de pc kan zitten zal er een uitgebreider operatieverslag volgen.

Weer thuis.

2006-02-26T21:56:00.000+01:00

Vandaag heb ik mijn vrouw opgehaald in het ziekenhuis. Alles is in orde, en zij mag nu thuis verder gaan herstellen. Zij heeft alleen nog veel pijn (al wordt het steeds minder).

Zo gauw als zij het aankan om een tijdje achter de pc te zitten, zal zij zelf wat posten. Tot die tijd moeten jullie helaas even afwachten, en misschien af en toe eens komen kijken of er al wat gepost is door haar ;-)

The day after.

2006-02-25T01:14:00.000+01:00

Vanmiddag ben ik bij mijn vrouw op bezoek geweest. Ik heb haar geholpen met wassen en aankleden, en dat ging allemaal goed.
Zij heeft wel veel pijn helaas, maar dat zal de komende dagen gelukkig gaan afnemen.
Als alles zo blijft gaan als vandaag, dan mag zij zondag al weer naar huis. Ik ben benieuwd.

Operatie

2006-02-23T23:20:00.000+01:00

Vandaag rond 13:00uur is mijn vrouw geopereerd. De ingreep is voorspoedig verlopen, en er waren geen complicaties. Ik ben vanavond eventjes op bezoek geweest bij haar, maar zij kon net 1 oog open krijgen en gelijk viel zij weer in slaap ;-) Ik heb haar lekker laten slapen (ook al zeiden de verpleegkundigen "maak maar wakker hoor" heb ik dat toch maar niet gedaan, en ben na 15 minuten weer naar huis gegaan. Als alles goed gaat mag zij morgenochtend of morgen vroeg in de middag (voor 14:00uur) naar haar "normale" kamer toe. Morgen heb ik misschien weer wat te vertellen ;-)

Ziekenhuis.

2006-02-22T21:58:00.000+01:00

Vanavond was het eindelijk zover, ik heb mijn vrouw naar het ziekenhuis gebracht voor haar GBP operatie.
Aangezien zij tijdens bezoekuren binnen moest komen, zou het even duren eer er een verpleegster tijd had om alle nodige dingen te regelen. Wij zijn toen maar even wat gaan eten en drinken in het restaurant van het ziekenhuis.
Rond 19.30 uur waren wij terug op de kamer, en 10 minuten later kwam er een verpleegster om alle gegevens op te nemen en vragen te beantwoorden.

Mijn vrouw wordt morgen rond 11.00 uur naar de operatiekamer gereden, en zal spoedig daarna geopereerd worden. Na de operatie zal zij zo'n 10 a 15 minuten in de verkoeverkamer doorbrengen, waarna ze naar de Intensieve Verzorging gebracht wordt waar ze tot de volgende dag in de gaten gehouden zal worden. Als alles goed is gegaan zal ze vrijdag terug naar haar normale kamer mogen.

Naarmate het moment van afscheid naderde, zag ik dat zij nerveus en bang aan het worden was. Op dat moment vertelde ze mij dat ze best bang en nerveus was voor de operatie, iets wat ze tot dan toe niet gehad had.

Helaas kon ik niet langer bij haar blijven, maar als zij morgenavond aanspreekbaar is zal ik zeker op bezoek gaan (al mag ze maar 30 minuten bezoek hebben).

Ik hou jullie op de hoogte.

Het is bijna zover!!!

2006-02-22T11:21:00.000+01:00

Vannacht heb ik geen oog dichtgedaan . Maar neeeee hoor ik ben niet zenuwachtig hoor, echt niet! Straks ga ik mijn tas inpakken, bijzonderheden die ik meeneem zijn:

mijn eigen hoofdkussen
labello
bodylotion/gezichtscrème
droogshampoo
boeken/tijdschriften
dagboekje
gsm & Ipod
theezakjes
arnica druppels
mondspray
spuitwater

Voor de mondspray en het spuitwater moet ik nog even langs de drogist want ik heb het ergens anders niet kunnen vinden.

Ook ben ik vanmorgen heel moedig op de weegschaal gaan staan. Ik had er al een hele tijd niet meer opgestaan gewoon omdat ik wíst dat ik zou zijn aangekomen en ik daarom niet durfde... Nou ik ben goed geschrokken hoor... 121,7 kilo...!!! Dat is bijna net zo zwaar als mijn pre-operatief gewicht met de Maagband op 9 november 2004 (124,8). Ik ben dus in 5 maanden tijd 17,8 kilo aangekomen...

Ik heb totaal niet het idee dat ik een WLS-operatie zal ondergaan morgen. Het lijkt nog heel ver weg nu en ik ben ook helemaal niet bezig met het idee dat ik over een jaar (hopelijk) veel slanker zal zijn. Ik ben zo teleurgesteld geraakt met het bandje dat ik nog steeds bang ben dat ik nooit slank zal zijn. Gelukkig kan ik wel zeggen dat het niet aan mijn inzet heeft gelegen dat het met het bandje niet lekker is gegaan...het vertrouwen in mijzelf ben ik gelukkig niet kwijt.

Ik ga er gewoon weer voor, zet me voor 200% in zonder (hoge) verwachtingen te hebben. We zullen zien wat de toekomst voor mij in petto heeft...

Bacterievrij!

2006-02-16T17:33:00.000+01:00

Vandaag heb ik de uitslag van de testen (bloedonderzoek, biopsie) gekregen en ze zijn negatief. Dit betekent dat er geen kwaadaardige bacterie meer is aangetroffen in mijn maag/slokdarm!
Als dit wel zo was geweest, had ik voor de operatie nog snel een zware antibioticakuur moeten slikken maar dat is mij nu mooi bespaard gebleven!

Overigens is de operatie over een week alweer achter de rug gelukkig...!

Nu gaat het snel: OPERATIEDATUM

2006-02-08T12:08:00.000+01:00

Ja ja de operatiedatum is bekend! 23 februari zal het gaan plaatsvinden! 22 februari word ik opgenomen zodat er nog wat kleine vooronderzoekjes zoals bloeddruk meten, steunkousen aanmeten etc gedaan kunnen worden.
Ik vind het ontzettend spannend, die 2 weken zijn vast erg snel voorbij!!!!

Galblaas

2006-02-08T12:00:00.000+01:00

Omdat ik een galsteentje heb, zal mijn galblaas tijdens de GBP-operatie verwijderd worden. Ik heb dit per email overlegd met mijn arts.
Dit was zijn antwoord:

"Er bestaat heel wat literatuur over dit onderwerp. Strikt genomen dient de galblaas niet verwijderd te worden wanneer er geen stenen aanwezig zijn. Na de Bypass heb je altijd een risico om galstenen te ontwikkelen. Als die klachten geven kan vooralsnog de galblaas verwijderd worden. Vaak ben je dan al wat vermagerd en loopt die ingreep iets vlotter. Wanneer je echter al galstenen hebt bestaat er een reëel risico dat je daadwerkelijk ook klachten ontwikkeld van die galstenen en is dan ook beter om complicaties te vermijden door onmiddellijk de galblaas te verwijderen tijdens de bypass operatie. Een galsteentje van enkele mms stelt natuurlijk niet veel voor maar er bestaat geen verband tussen de grootte van de stenen en de klachten zodat dat ene steentje evenveel klachten en problemen kan geven dan een galblaas vol met grote stenen. Mijn advies zou dan ook zijn om de galblaas te verwijderen bij de bypass. Dat verlengt de ingreep maar hooguit met een 20 tot 30 minuutjes. Wel moeten we dan een wondje meer maken voor een extra poortje."

Ik ben erg blij dat het op deze manier wordt gedaan, anders zou de kans dat ik over een tijd terug moet voor nog een operatie heel groot zijn.

Vandaag was het onderzoek-dag!

2006-02-07T00:20:00.000+01:00

Vandaag ben ik naar Mol geweest voor een Echoscopie en een Gastroscopie. De Echoscopie was nodig om mijn organen als lever, blaas en gal te bekijken. Er is ontdekt dat ik 1 galsteen heb van 0,7cm. ..daar schrok ik wel even van, alhoewel het volgens mij verder niks ernstigs is. Ik heb er nog geen last van gehad.

De gastroscopie viel me erg tegen; ik was bij Dr. Alderweireldt en hij is nooit zo...euhm...vriendelijk zal ik maar zeggen. Ik zou een roesje (Dormicum) krijgen maar ik heb sterk het vermoeden dat dat niet gelukt is. Ze zijn aan het prikken geweest in mijn arm maar het ging allemaal erg moeizaam en was heel pijnlijk. Het bloedde schijnbaar ook hard want de verpleegster is de hele tijd bezig geweest met het dichtduwen van het wondje. En dat deed ze behoorlijk hard.

Ondertussen was ik maar aan het wachten tot ik weg zou raken, maar helaas dat is gewoon niet gebeurd. Ik ben al de tijd bijgeweest, heb zelfs gekeken wat ze aan het doen waren. Kan me alles nog herinneren. Dat ik de slang moest inslikken, het benauwde en misselijke gevoel van die slang in mij. De boeren die vanzelf kwamen en de 'liters' slijm die uit mijn mond liepen, zelf tot in mijn haren (iiieeeeuw!!!). Tijdens het onderzoek zijn er ook biopsies genomen ter controle op een bepaalde bacterie.

Gelukkig was het onderzoek toch nog vrij snel achter de rug. Ik hoop dat dit de laatste keer is dat ik een gastroscopie heb gehad en mocht ik er nog eentje moeten laten doen, zal ik altijd naar Dr. Lieve Peeters gaan...de blonde engel die meer dan het tegenovergestelde van Dr Alderweireldt is.

Het goede nieuws is dat alles in orde uitzag van binnen! Dit betekent dus een groen licht voor een operatie binnenkort.

Dr Alderweireldt stuurde me door naar bloedafname, dit om mijn bloed te laten controleren op een bacterie die in mijn maag/slokdarm mogelijk gemaskeerd is door de pantazol.
Hij was weer fijn, natuurlijk waren mijn aders niet te vinden en werd geprobeerd te prikken daar waar al zoveel gerommeld was door Dr Alderweireldt. Veel pijn en het lukte maar steeds niet. Vervolgens is er bloed afgenomen van bovenop mijn hand, hetgeen pijnlijk zou moeten zijn maar vergeleken bij hetgeen ik aan mijn arm heb gevoeld viel dit erg mee gelukkig.

En nu is het dan afwachten wanneer ik een oproep krijg van het ziekenhuis. Ik vind het ontzettend spannend, het kan al heel snel zijn..!

Afspraak met Dr. Ceulemans

2006-01-28T23:37:00.000+01:00

Afgelopen vrijdag hadden mijn man en ik een afspraak met Dr. Ceulemans. Mijn ouders zijn ook meegeweest daar Dr. Ceulemans voorlichting ging geven over de GBP-operatie en de complicaties en risico's.
De voorlichting die hij gaf was heel uitgebreid en omlijst met illustraties hetgeen het allemaal heel duidelijk maakte. Hij nam de tijd om vragen en opmerkingen te beantwoorden en gaf ook uitleg over andere maagverkleiningen. Echt petje af hoor.

Bij mijn man heeft hij de hechtstrips verwijderd, alles zag er keurig uit.

Met mij heeft hij afgesproken dat ik 6 februari een echoscopie en een gastroscopie laat doen. Als deze in orde zijn zal het ziekenhuis contact met mij opnemen om een operatiedatum te plannen. Heel spannend dus!!!

Mijn man moet 28 februari een gastroscopie ondergaan en voor hem geldt hetzelfde als voor mij: is de gastroscopie in orde, dan kan er een operatiedatum gepland worden.

Overigens was er ook nog een verrassing voor mij: Dr. Ceulemans had mijn bandje bewaard en die kreeg ik (gedesinfecteerd en wel) mee naar huis! Dat vond ik erg leuk, vooral omdat ik voor de operatie vergeten had aan te geven dat ik het bandje graag mee naar huis had willen hebben.
Ik zal er een foto van maken en die hier plaatsen.

Wat een naäper!!!

2006-01-14T20:35:00.000+01:00

Mijn man heeft al sinds hij zijn bandje heeft, regelmatig klachten die steeds meer uit de hand lopen. Gister zijn wij bij dokter Ceulemans geweest en is er besloten dat bij mijn man ook zijn bandje verwijderd zal worden en dat hij als zijn klachten over zijn, ook een gastric bypass zal ondergaan. De toestemming van de verzekering was eerder deze week zelfs al rond; de verzekering kwam zelf met de suggestie of een bypass niet beter zou zijn voor mijn man dan allerlei operaties aan het bandje die op termijn waarschijnlijk geen verbeteringen zouden brengen.

Maar in ieder geval:
Wat een naäper! Hahahahaa

We zijn erg blij dat we wederom samen weer een nieuwe start kunnen maken en dat we elkaar optimaal zullen kunnen steunen als we beiden een GBP zullen hebben.

Bange moeder

2006-01-11T21:40:00.000+01:00

Mijn moeder is bang. Bang voor de operatie die ik ga krijgen, bang dat het mis gaat. In overleg met Dr. Ceulemans gaat ze binnenkort mee als ik naar zijn raadpleging moet. Hij zal haar voorlichten en zij kan al haar vragen stellen. Ik ben blij dat dit geregeld is en ik hoop dat mijn moeder daarna weer gerustgesteld is.

Zelf heb ik ook stil gestaan bij de risico's en mogelijke complicaties maar ik ben meer dan 100% bereid om die risico's te nemen!!! Na de mislukte afvalpoging met het maagbandje ben ik weer aangekomen. Ik voel me er natuurlijk helemaal niet happy bij! Maar ja ik at voorheen met bandje slechts 800 kaloriën per dag en nu natuurlijk meer. Dan krijg je dat geweldige jojo-effect. Ik hoef maar ergens naar te kijken en de kilo's zitten er weer aan...!

Overigens had ik vandaag helaas wel weer even last van mijn maag. Ik nam mijn medicatie in en de capsule ging stuk in mijn slokdarm. Dat heb ik wel een uurtje gevoeld! Maar bij lange na niet zo heftig als de pijnen zijn geweest dus daar ben ik dan wel weer blij om.

Ik kijk uit naar de afspraak met Dr. Ceulemans. Ik hoop dan toch al wat meer zicht te hebben op een eventuele operatiedatum...! Nou ja in ieder geval is het dan weer een stapje dichterbij.

Wie ben ik?

2005-12-27T02:08:00.000+01:00

Ik ben Pellie, 32 en veel te zwaar. Ik heb ruim een jaar een maagband gehad maar die is er vorige week uitgehaald in verband met complicaties. Momenteel slik ik (nog steeds) Pantozol 40mg ter genezing van mijn maag en slokdarm.
Eind januari heb ik een afspraak met mijn behandelend arts in Mol (België) om te bezien hoe het met mij gaat. Gaat alles goed, krijg ik een gastroscopie en word ik daarna ingepland voor een Gastric Bypass.

Mocht je meer willen lezen over de maagband en mijn ervaringen ermee, klik dan HIER.

Maagverkleining

***UPDATE***

Zwanger

Verdrietig nieuws

Bijgetankt en afgevallen. Maat 42, 86 kilo.

Lichaam en Geest

Jaaaa! 30 kilo lichter vandaag!

1 jaar post-op

Kerstgewicht en andere wetenswaardigheden

Onder de 100!!!!!

Nieuwe lotgenoot!

Update

Mijlpaal nr 1! Eindelijk!

Metformine

Half jaar GBP

Overstap ziektekostenverzekeraar

PCOS & Controle Dr Ceulemans

Pijn en teleurstelling

PCOS???

BEDANKT!!!

Over de ziekenhuisopname en de onderzoeken

Het verblijf in het ziekenhuis en de onderzoeken

Betonmolen?!

Onderzoeken achter de rug.

Post

Planning onderzoeken

Toch een opname

Emailwisseling

Vaatdoek

Pfff

Gestart met antibiotica

Onderzoeken

Weer een opname

Down

Nog steeds diarree

Onder de 110!!!

Controle door Dr. C.

Controle door Dr. C.

Geen Movicolon meer!

Operatieverslag online!!!

Dipje

Eerste controle door Dr. Ceulemans

Weer thuis!!!!

Status update.

Ziekenhuisopname

3 weken diarree

Update: het diarreeverhaal...

Niet lekker

Update: Vreselijk slap...

Een nieuw leven

Weer thuis.

The day after.

Operatie

Ziekenhuis.

Het is bijna zover!!!

Bacterievrij!

Nu gaat het snel: OPERATIEDATUM

Galblaas

Vandaag was het onderzoek-dag!

Afspraak met Dr. Ceulemans

Wat een naäper!!!

Bange moeder

Wie ben ik?

UPDATE